:: دوره 11، شماره 1 - ( دفتر مجله علمی-پژوهشی طب جنوب 1387 ) ::
جلد 11 شماره 1 صفحات 21-27 برگشت به فهرست نسخه ها
نقش لیزر کم توان در مقایسه با درمان‌های متداول در سندرم تونل مچ دستی جانبازان با ضایعات نخاعی پاراپلژیک
آقاي هادی شجاعی، آقاي هومان سلیمی پور، آقاي محمدحسن آزما1، آقاي محمدرضا سروش، آقاي یحیی سخنگویی
1- ، hasanazma@yahoo.com
چکیده:   (10284 مشاهده)

زمینه: سندرم تونل مچ دستی بیماری رنج آوری است که با علائم درد، گزگز و مور مور شدن انگشتان خود را نشان می دهد. درمان حمایتی با استفاده از اسپیلینت مچ دستی یکی از درمان های مناسب و رایج می باشد، اخیراً نیز لیزر کم توان بسیار مورد توجه قرار گرفته است. این سندرم در افراد دچار ضایعه نخاعی پاراپلژیک به علت استفاده بیش از حد از مچ دست ها زیاد دیده می شود. مواد و روش‌ها: تعداد 21 مورد در جانبازان نخاعی پاراپلژیک که از ویلچر استفاده می کردند و مبتلا به سندرم تونل مچ دستی بودند، در دو گروه مورد و شاهد به طور تصادفی تقسیم شدند. برای هر دو گروه درمان حمایتی با استفاده از اسپلینت مچ دست انجام گردید. در گروه مورد 10 جلسه لیزر کم توان روی کانال کارپ، به صورت یک روز در میان و در گروه کنترل با همین تعداد جلسات از لیزر خاموش استفاده شد. یافته‌ها: اگر چه لیزر کم توان و درمان حمایتی، هر دو در بهبود علائم و نشانه های سندرم تونل مچ دستی مؤثر بودند، اما اثر لیزر کم توان در بهبود علائم پارستزی (005/0P=) و درد شبانه (01/0P=) نسبت به درمان حمایتی بیشتر بود، ولی در خصوص کاهش میزان درد این تفاوت از نظر آماری معنی دار نبود. همچنین لیزر کم توان در بهبود نشانه های فالن (01/0P=) و تینل (03/0P=) از درمان حمایتی مؤثرتر بود. نتیجه گیری: از لیزر کم توان به عنوان یک روش مؤثر و بی ضرر می توان در درمان سندرم تونل مچ دستی جانبازان نخاعی استفاده نمود.

واژه‌های کلیدی: سندرم تونل مچ دستی، عصب مدیان، لیزر تراپی، ضایعه نخاعی، پاراپلژی
متن کامل [PDF 187 kb]   (1338 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۸۷/۱۲/۴ | پذیرش: ۱۳۸۷/۱۲/۴ | انتشار: ۱۳۸۷/۱۲/۴


XML   English Abstract   Print



دوره 11، شماره 1 - ( دفتر مجله علمی-پژوهشی طب جنوب 1387 ) برگشت به فهرست نسخه ها