دوره 28، شماره 5 - ( دوماهنامه طب جنوب 1405 )
جلد 28 شماره 5 صفحات 863-850 |
برگشت به فهرست نسخه ها
بیانه امینی1 
، آیناز نورانی2 ، بهلول رحیمی*3
، آیناز نورانی2 ، بهلول رحیمی*3
1- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران
مرکز تحقیقات انفورماتیک سلامت و زیست پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران
گروه انفورماتیک پزشکی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران
2- مرکز تحقیقات انفورماتیک سلامت و زیست پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران
گروه انفورماتیک پزشکی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران
3- مرکز تحقیقات انفورماتیک سلامت و زیست پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران
گروه انفورماتیک پزشکی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران ،bahlol.rahimi@umsu.ac.ir
مرکز تحقیقات انفورماتیک سلامت و زیست پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران
گروه انفورماتیک پزشکی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران
2- مرکز تحقیقات انفورماتیک سلامت و زیست پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران
گروه انفورماتیک پزشکی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران
3- مرکز تحقیقات انفورماتیک سلامت و زیست پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران
گروه انفورماتیک پزشکی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران ،
چکیده: (145 مشاهده)
زمینه: اختلالات مزمن روانپزشکی با بار بالای بیماری، کاهش کیفیت زندگی و بستریهای مکرر بیماران همراه است. نرخ بالای بستری مجدد بیانگر مشکلات جدی در نظام مراقبت و دسترسی به خدمات روانپزشکی است که تحت تأثیر عواملی مانند فقر، محدودیت خدمات و موانع بیمهای قرار دارد. این مطالعه با هدف بررسی نقش روانپزشکی از راه دور در کاهش بستریهای مکرر بیماران مبتلا به اختلالات مزمن روانی و استخراج گزینههای سیاستی برای بهبود دسترسی و تداوم مراقبت انجام شده است.
مواد و روشها: این خلاصه سیاستی با رویکرد سنتز هدفمند شواهد و در قالب رسمی WHO EMRO، دادهها و نتایج پنج مطالعه معتبر منتشرشده در زمینه روانپزشکی از راه دور را مرور و تحلیل کرده است.
یافتهها: مرور شواهد نشان داد که بهکارگیری روانپزشکی از راه دور با کاهش معنیدار بستریهای مجدد، بهبود پیامدهای بالینی، افزایش رضایت بیماران، کاهش هزینههای درمانی و ارتقای دسترسی به خدمات، بهویژه در مناطق محروم، همراه است. بر این اساس، چند گزینه سیاستی کلیدی پیشنهاد میشود: ۱. ادغام نظاممند خدمات روانپزشکی از راه دور در بسته خدمات سلامت روان و مراقبت پس از ترخیص، ۲. کاهش موانع دسترسی و شکاف دیجیتال از طریق توسعه زیرساختهای فناوری و حمایت از گروههای کمبرخوردار، ۳. استانداردسازی و تضمین کیفیت خدمات روانپزشکی از راه دور بر اساس راهنماهای بالینی و چارچوبهای اخلاقی، ۴. تضمین پوشش بیمهای پایدار برای خدمات روانپزشکی از راه دور و ۵. حمایت از انجام پژوهشهای گسترده و باکیفیت برای پایش پیامدها و بهبود مستمر برنامهها.
نتیجهگیری: اجرای گزینههای سیاستی فوق میتواند به ارتقای کیفیت مراقبت، بهبود عدالت در دسترسی و کاهش بستریهای مکرر در بیماران دارای اختلالات مزمن روانپزشکی کمک کرده و کارایی نظام سلامت را افزایش دهد.
مواد و روشها: این خلاصه سیاستی با رویکرد سنتز هدفمند شواهد و در قالب رسمی WHO EMRO، دادهها و نتایج پنج مطالعه معتبر منتشرشده در زمینه روانپزشکی از راه دور را مرور و تحلیل کرده است.
یافتهها: مرور شواهد نشان داد که بهکارگیری روانپزشکی از راه دور با کاهش معنیدار بستریهای مجدد، بهبود پیامدهای بالینی، افزایش رضایت بیماران، کاهش هزینههای درمانی و ارتقای دسترسی به خدمات، بهویژه در مناطق محروم، همراه است. بر این اساس، چند گزینه سیاستی کلیدی پیشنهاد میشود: ۱. ادغام نظاممند خدمات روانپزشکی از راه دور در بسته خدمات سلامت روان و مراقبت پس از ترخیص، ۲. کاهش موانع دسترسی و شکاف دیجیتال از طریق توسعه زیرساختهای فناوری و حمایت از گروههای کمبرخوردار، ۳. استانداردسازی و تضمین کیفیت خدمات روانپزشکی از راه دور بر اساس راهنماهای بالینی و چارچوبهای اخلاقی، ۴. تضمین پوشش بیمهای پایدار برای خدمات روانپزشکی از راه دور و ۵. حمایت از انجام پژوهشهای گسترده و باکیفیت برای پایش پیامدها و بهبود مستمر برنامهها.
نتیجهگیری: اجرای گزینههای سیاستی فوق میتواند به ارتقای کیفیت مراقبت، بهبود عدالت در دسترسی و کاهش بستریهای مکرر در بیماران دارای اختلالات مزمن روانپزشکی کمک کرده و کارایی نظام سلامت را افزایش دهد.
واژههای کلیدی: سلامت روان، روانپزشکی از راه دور، کاهش بستری مجدد، اختلالات مزمن روان، خلاصه سیاستی
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
خلاصه سیاستی
دریافت: 1404/9/17 | پذیرش: 1404/12/5 | انتشار: 1405/3/4
دریافت: 1404/9/17 | پذیرش: 1404/12/5 | انتشار: 1405/3/4
فهرست منابع
1. World Health Organization. Mental disorders [Internet]. 8 June 2022 [cited 2025 Sep 15]. [Article]
2. Flaherty LR, Daniels K, Luther J, et al. Reduction of medical hospitalizations in veterans with schizophrenia using home telehealth. Psychiatry Res 2017; 255: 153–155. [DOI]
3. Zain A, Baughman D, Waheed A. Hospital readmission rates for patients receiving inperson vs. telemedicine discharge follow-up care. J Am Board Fam Med 2024; 37(2): 166–171. [DOI]
4. Havlik JL, Ghomi RH, An N, et al. Medicaid Costs and Outcomes for Patients Treated in an Outpatient Telepsychiatry Clinic. JAMA Netw Open 2025; 8(5): e258558. [DOI]
5. Owusu E, Oluwasina F, Nkire N, et al. Readmission of patients to acute psychiatric hospitals: influential factors and interventions to reduce psychiatric re-admission rates. Healthcare 2022; 10(9): 1808. [DOI]
6. Frank B. Approximation to general economic costs of mental illness. European Journal of Economics 2022; 2(1): 25–38. [DOI]
7. Koblauch H, Reinhardt SM, Lissau W, et al. The effect of telepsychiatric modalities on reduction of readmissions in psychiatric settings: a systematic review. J Telemed Telecare 2018; 24(1): 31–36. [DOI]
8. Lin B, Costakis A, John M, et al. Decreased inpatient psychiatric admissions with telepsychiatry use during the COVID-19 pandemic. Front Psychiatry 2023; 14: 1172019. [DOI]
9. Kane CK, Gillis K. The use of telemedicine by physicians: still the exception rather than the rule. Health Aff (Millwood) 2018; 37(12): 1923–1930. [DOI]
10. Shigekawa E, Fix M, Corbett G, et al. The current state of telehealth evidence: a rapid review. Health Aff (Millwood) 2018; 37(12): 1975–1982. [DOI]
11. Sharma G, Devan K. The effectiveness of telepsychiatry: thematic review. BJPsych Bull 2023; 47(2): 82–89. [DOI]
12. Mitchell SE, Reichert M, Howard JM, et al. Reducing readmission of hospitalized patients with depressive symptoms: a randomized trial. Ann Fam Med 2022; 20(3): 246–254. [DOI]
13. Sánchez Guarnido AJ, Urquiza BM, Sánchez MdMS, et al. Teletherapy and hospitalizations in patients with serious mental illness during the COVID 19 pandemic: a retrospective multicenter study. PLoS One 2022; 17(4): e0267209. [DOI]
14. Torous J, Wykes T. Opportunities from the coronavirus disease 2019 pandemic for transforming psychiatric care with telehealth. JAMA Psychiatry 2020; 77(12): 1205-1206. [DOI]
15. Hajebi A, Sharifi V, Ghadiri Vasfi M, et al. A multi-center randomized controlled trial of aftercare services for severe mental illness: study protocol. BMC Psychiatry 2013; 13: 178. [DOI]
16. Taban M, Nooraeen S, Tanha K, et al. Effectiveness and cost-effectiveness of community-based mental health services for individuals with severe mental illness in Iran: a systematic review and meta-analysis. BMC Psychiatry 2024; 24(1): 256. [DOI]
17. Zandi S, Oghani-Esfahani F, Ahmadi F, et al. Mental Health and Mental Health Care in Iran: Addressing Social Inequalities. Healthcare 2025; 13(23): 3131. [DOI]
18. Piroozi B, Saeed BA, Shokri A, et al. Prevalence of Mental Disorders Suspicion among Adults with Dis-abilities and Socioeconomic Inequalities in West of Iran. Med J Islam Repub Iran 2025; 39: 25. [DOI]
19. Arayeshgari M, Roshanaei G, Ghaleiha A, et al. Investigating factors associated with the number of rehospitalizations among patients with schizophrenia disorder using penalized count regression models. BMC Med Res Methodol 2022; 22(1): 170. [DOI]
20. Nooraeen S, Bazargan-Hejazi S, Naserbakht M, et al. Impact of COVID-19 pandemic on relapse of individuals with severe mental illness and their caregiver’s burden. Front Public Health 2023;11:1086905. [DOI]
21. Chan S, Parish M, Yellowlees P. Telepsychiatry to-day. Curr Psychiatry Rep2015; 17(11): 89. [DOI]
22. Hubley S, Lynch SB, Schneck C, et al. Review of key telepsychiatry outcomes. World J Psychiatry 2016; 6(2): 269-282. [DOI]
23. Hagi K, Kurokawa S, Takamiya A, et al. Telepsychiatry versus face-to-face treatment: systematic re-view and meta-analysis of randomised controlled trials. Br J Psychiatry 2023; 223(3): 407-414. [DOI]
24. Fujikawa M, Hagi K, Kinoshita S, et al. Diagnosis and symptom assessment in telepsychiatry vs. face‐to‐face settings: A systematic review and meta‐analysis. Psychiatry Clin Neurosci 2025; 79(9): 580-596. [DOI]
25. Nastaran A, Ramezani-Doroh V, Khoramrooz M, et al. Desirable insurance coverage for electronic mental health services: a qualitative study on per-spectives and preferences of university students and mental health professionals. BMC Health Serv Res 2026; 26(1): 111. [DOI]
26. Cowan KE, McKean AJ, Gentry MT, et al. Barriers to use of telepsychiatry: clinicians as gatekeepers. Mayo Clin Proc 2019; 94(12): 2510-2523. [DOI]
27. Mehrolhassani MH, Yazdi-Feyzabadi V, Dehnavieh R, et al. Barriers to telemedicine establishment in Iran: A systematic review. Iran J Public Health 2025; 54(4): 739-750. [DOI]
28. Hosseini SM, Boushehri SA, Alimohammadzadeh K. Challenges and solutions for implementing telemedicine in Iran from health policymakers’ perspective. BMC Health Serv Res 2024; 24(1): 50. [DOI]
29. Williamson AK, Li EJ, Veinot TC. “Getting people access to services is also getting them access to a phone”: Clarifying digital divide dynamics and their consequences in Community Mental Health Care. AMIA Annu Symp Proc 2025; 2024: 1245-1254. [Article]
30. Chakrabarti S. Digital psychiatry in low-and-middle-income countries: new developments and the way forward. World J Psychiatry 2024; 14(3): 350-361. [DOI]
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |