:: دوره 18، شماره 1 - ( دوماهنامه طب جنوب 1394 ) ::
جلد 18 شماره 1 صفحات 64-70 برگشت به فهرست نسخه ها
مقایسه دوز جذبی بتای ایزوتوپ‌های 203Hg، 166Ho و 177LU در کرتکس و مدولای کلیه سه پارچه و کلیه یکپارچه به روش مونت کارلو
محمد میرزائی1، علی‌اصغر مولوی2
1- گروه فیزیک، دانشکده شهید چمران، دانشگاه فنی و حرفه‌ای کرمان ، m.mirzaei@tvu.ac.ir
2- گروه فیزیک، دانشکده علوم، دانشگاه حکیم سبزواری سبزوار
چکیده:   (3687 مشاهده)

زمینه: مقدار زیادی از رادیوداروهای تجویز شده برای درمان و تشخیص بیماری از طریق کلیه دفع می‌شود، بنابراین دوز ناخواسته تابش در کلیه ایجاد می‌شود. پس محاسبه دقیق مقدار داروی تجویز شده اهمیت دارد. در جزوه 5-MIRD کلیه به‌صورت بیضی‌گون در نظر گرفته شده که رادیودارو به‌صورت یکنواخت در حجم آن توزیع شده و کسر جذب گاما محاسبه و در جداولی ثبت شده و کسر جذب بتا واحد در نظر گرفته شده است. در صورتی‌که کلیه ساختار داخلی دارد و رادیودارو به‌صورت یکنواخت در آن توزیع نشده و کسر جذب بتا واحد نیست. مواد و روش‌ها: در این تحقیق یکبار کلیه به‌صورت یکپارچه و بار دیگر متشکل از سه ناحیه لگنچه، مدولا و کرتکس در نظر گرفته شده و فرض شده رادیودارو به‌صورت یکنواخت در مدولا توزیع شده است. و به‌وسیله کد MCNPX دوز جذبی بتا در کلیه یکپارچه، کرتکس و مدولا محاسبه و با هم مقایسه شده است. یافته‌ها: با توجه به کشف جدید ویروس و نیز محدودیت تعداد مطالعات، تمامی موارد مثبت گزارش شده مورد بررسی قرار گرفته و راهکار کلی و عملی ارائه شده توسط سازمان بهداشت جهانی ارائه گردید. نتیجه‌گیری: برای رسیدن به دوز تجویزی دقیق‌تر باید ساختمان داخلی کلیه در شبیه‌سازی در نظر گرفته شود. پیشنهاد می‌شود نتایج شبیه‌سازی کلیه سه پارچه با نتایج کلیه یکپارچه جایگزین شود تا از مسمومیت کلیه پیشگیری شود.

واژه‌های کلیدی: دوزجذبی، مدولا، کرتکس، روش مونت کارلو
متن کامل [PDF 421 kb]   (1712 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: دستگاه ادراری- تناسلی
دریافت: 1392/4/10 | پذیرش: 1392/7/29 | انتشار: 1393/11/29


XML   English Abstract   Print



دوره 18، شماره 1 - ( دوماهنامه طب جنوب 1394 ) برگشت به فهرست نسخه ها