fa بررسی ابعاد جمعیت شناسی و روانشناختی خشونت خانگی علیه زنان در استان بوشهر عمومى General پژوهشي Original <p align="justify">زمینه: خشونت خانگی بر علیه زنان در اغلب موارد مخفی بوده و به صورت تکرار شونده و طولانی مدت وجود دارد. خشونت خانگی، به صورت مستقیم و غیر مستقیم، یک عامل خطر برای سلامت جسمی و روانی بوده و با افزایش استفاده از خدمات سلامتی همراه است. خشونت شوهران علیه زنان نه تنها فرد و خانواده او ، بلکه اجتماع را نیز تحت تاثیر قرار می‎دهد. مواد و روش‌ها: در یک مطالعه مجموعه موارد، 100 نفر زن ساکن استان بوشهر که مورد خشونت خانگی واقع شده بودند به صورت مقطعی در سال 1379 مورد بررسی قرار گرفتند. برای این افراد پرسشنامه تکمیل شد و سه شاخص خشونت فیزیکی یا بدنی، خشونت عاطفی و رفتارهای کنترل کننده مورد بررسی قرار گرفتند یافته‌ها: تمام زنان بررسی شده مورد هر سه نوع سوءرفتار عاطفی، جسمی و رفتارهای کنترل کننده واقع شده بودند. مدت سوءرفتار در بیش از نیمی از افراد بیش از دو سال بود. در مجموع 6/50 درصد از انواع سوءرفتارهای انجام شده در سطح شدید و خیلی شدید بود. کناره گیری اجتماعی (38 درصد)، سر درد (50 درصد)، کابوس دیدن (25 درصد)، بد رفتاری با فرزندان (39 درصد) و بی‎قراری (32 درصد) بیشترین علائم مشکلات جسمی، رفتاری، فردی و اجتماعی و روحی را تشکیل می دادند. ترس برای از دست دادن فرزند (23 درصد)، ترس از آبرو (19 درصد) و عدم آگاهی (17 درصد) شایع ترین دلایل عدم افشاگری خشونت توسط زنان بود. نتیجه گیری: این مطالعه نشانگر شدید بودن و طولانی مدت بودن رفتار های خشونت آمیز علیه زنان و وجود علائم بیماری های جسمی و روحی در زنان مورد خشونت بررسی شده در استان بوشهر می باشد. </p> Background: Domestic violence (DV) against women is often hidden, repeated and prolonged. DV is both a direct and an indirect risk factor for physical and mental health problems, and is associated with increased health care utilization. Husbands' violence against wives not only affects the person and her family, but the society as a whole. Methods: In a cross sectional case series study, 100 women of Bushehr Province with the experience of DV were evaluated in 1999. A questionnaire was filled out by interview. Physical abuse, emotional abuse, and controlling behavior aspects of DV were evaluated. Results: All the subjects had experienced the three types of DV. The duration of DV was more than two years in more than half of the participants. 50.6 % of them had experiences of severe and very severe violence. Social isolation (38%), headache (50%), nightmares (25%), misbehavior with children (39%), and irritability (32%) were the most common sequelae. Being fearful of losing their children (23%), shamed by what is happening to them (19%) and low information level (17%) were the most common reasons that they hid their condition regarding DV. Conclusion: The present study indicates the severity and long duration of domestic violence, including symptoms of physical and psychological diseases, in the studied subjects in Bushehr Province. خشونت خانگی، زنان، سوء رفتار، اجتماعی domestic violence, women, emotional abuse, social 75 81 http://ismj.bpums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3-11&slc_lang=fa&sid=1 fatemeh Khosravizadegan فاطمه خسروی زادگان 5700319475328460051 5700319475328460051 No Fatemeh Azizi فاطمه عزیزی fa_azizi@yahoo.com 5700319475328460052 5700319475328460052 Yes Zahra Khosravizadegan زهرا خسروی زادگان 5700319475328460053 5700319475328460053 No Mohammad Reza Morvaridi محمدرضا مرواریدی 5700319475328460054 5700319475328460054 No