Iranian South Medical Journal

fa ارزیابی اثر کشنده کورکومین و مشتقات آن بر علیه لیشمانیا ماژور در شرایط آزمایشگاهی Evaluation of Lethal Effect of Curcumin and its Derivatives Against Leishmania Major In Vitro انگل‌شناسی Parasitology پژوهشي Original <div style="text-align: justify;">زمینه: لیشمانیا ماژور توسط پشه خاکی‌هایی از جنس فبوموتوموس منتقل شده و در انسان باعث زخم‌های جلدی می‌شود.کورکومین از زردچوبه به دست آمده و مشتقات مختلفی از آن تهیه می‌شود. در پژوهش حاضر اثر کورکومین و مشتقات کورکومین بر لیشمانیا ماژور در محیط برون تنی مورد بررسی قرار گرفته است. مواد و روش‌ها: کورکومین با خلوص 70 و 90 درصد و مشتقات آن یعنی بیس دی متوکسی کورکومین BDMC، دی استیل کورکومینDAC، وانادیل کورکومین 2 (CUR) VO، وانادیل دی استیل کورکومین 2 (DAC)VO، ایندیوم کورکومین 3 (CUR)In و گالیوم کورکومین 3 (CUR)Ga سنتز و غلظت‌های 50 تا 800 میکروگرم/ میلی‌لیتر آن‌ها در گلیسیرین تهیه گردید. 106 پروماستیگوت لیشمانیا ماژور به هر چاهک پلیت 96 خانه اضافه و 100 میکرولیتر از هر کدام از مشتقات کورکومین به آن افزوده شده و به مدت 24 ساعت در دمای 25 درجه سانتی‌گراد نگهداری شد. سنجش میزان کشندگی ترکیبات بر علیه لیشمانیا ماژور و همچنین بررسی اثر سمی آن‌ها بر روی سلول های (vero) با استفاده از تست MTT ارزیابی گردید. یافته‌ها: اثر کشنده کورکومین و مشتقات آن بر علیه لیشمانیا با افزایش غلظت دارای سیر افزاینده‌ای بود. شاخص IC50 ضد لیشمانیایی کورکومین 70 و 90 درصد، بیس دی متوکسی کورکومین BDMC، دی استیل کورکومین DAC، وانادیل کورکومین 2 (CUR)VO، وانادیل دی استیل کورکومین 2 (DAC)VO، ایندیوم کورکومین 3 (CUR)In و گالیوم کورکومین 3 (CUR)Ga به‌ترتیب عبارت بودند از ، 110، 93، 101، 103، 98، 103، 51 و 58 میکروگرم/ میلی‌لیتر و اثر کشنده این ترکیبات بر علیه سلول‌های (vero) نیز به‌ترتیب عبارت بودند از 1/33، 19، 21، 3/20، 17، 21، 3/25، 16 درصد. نتیجه‌گیری: گالیوم کورکومین و ایندیوم کورکومین نسبت به کورکومین و سایر مشتقات، بیشترین اثر ضد لیشمانیایی را از خود نشان داده و در عین حال ایمن‌ترین مشتقات کورکومین برای سلول‌های پستاندار بودند.</div> <div style="text-align: justify;">Background: Leishmania major is transmitted by sandflies of the genus Phobotomus and causes cutaneous lesions in humans. Curcumin is made from turmeric and various derivatives is derived from it. In the present study the effect of curcumin and it’s derivatives on Leishmania major in vitro was investigated. Materials and Methods: Curcumin 70% and 90% purity and it’ derivatives such as s , BDMC base methoxy curcumin, diacetyl curcumin DAC, vanadyl curcumin VO (CUR) 2, vanadyl diacetyl curcumin VO (DAC) 2, indium curcumin In(CUR)3  and Ga (CUR) 3 preparation. Curcumin derivatives were synthesized and different concentrations of 500 to 800 μg/ ml were prepared in glycerin. 106 Leishmania major promastigotes added to each well of 96 well plate and 100 µL of each curcumin derivative added and stored at 25 ° C for 24 hours. Assay of the lethality of the compounds against Leishmania major and evaluation of their toxic effects on (vero) cells were evaluated using MTT assay. Results: Lethal effect of curcumin and it’s derivatives against Leishmania, increased with increasing concentration. Anti-leishmanial index (IC50) of 70% and 90% curcumin compounds, (BDMC) bis methoxy curcumin, Diacetyl curcumin (DAC), vanadyl curcumin VO (CUR)2, vanadyl diacetyl curcumin VO (DAC)2, indium curcumin In (CUR)3, Gallium Curcumin Ga (CUR)3 compounds were 110, 93, 101, 103, 98, 103, 51 and 58 µg / ml  and the lethal effect of these compounds against (vero) cells were 33.1%, 19%, 21%, 20.3%, 17%, 21%, 25.3%, 16%, respectively. Conclusion: Gallium curcumin and indium curcumin, compared to curcumin and other derivatives, exhibited the highest anti-leishmanial effect and were the safest derivatives of curcumin for mammalian cells.  </div> لیشمانیا ماژور, کورکومین, MTT, Vero Leishmania major, Curcumin, MTT, Vero. 153 164 http://ismj.bpums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-296-22&slc_lang=fa&sid=1 MoradAli Fouladvand مرادعلی فولادوند mfooladvand39@yahoo.com 5700319475328460012179 5700319475328460012179 Yes Department of Microbiology and Parasitology, School of Medicine, Bushehr University of Medical Sciences, Bu-shehr, Iran گروه میکروب و انگل‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران Solyman Khorami سلیمان خرمی 5700319475328460012180 5700319475328460012180 No Department of Laboratory Sciences, School of Paramedicine, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran گروه علوم آزمایشگاهی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران Behroz Naeimi بهروز نعیمی 5700319475328460012181 5700319475328460012181 No Department of Laboratory Sciences, School of Paramedicine, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran گروه علوم آزمایشگاهی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران Sohila Fotouhi سهیلا فتوحی 5700319475328460012182 5700319475328460012182 No Department of Veterinary Parasitology, School of Veterinary, Bahonar University, Kerman, Iran گروه انگل‌شناسی دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه باهنر کرمان، کرمان، ایران Khosro Mohammadi خسرو محمدی 5700319475328460012183 5700319475328460012183 No Department of Chemistry, School of Sciences, Persian Gulf University, Bushehr, Iran گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه خلیج‌فارس بوشهر، بوشهر، ایران