fa بررسی عوامل مؤثر بر پیش آگهی بقاء در بیماران مبتلا به سرطان مری در مرکز ثبت تومور استان فارس عمومى General پژوهشي Original <p align="right">زمینه: سرطان مری ششمین سرطان شایع در ایران می باشد. از آنجایی که پیش آگهی بیماری وخیم است، مطالعه حاضر با هدف ارزیابی عوامل مؤثر بر پیش آگهی بیماران مبتلا به سرطان مری صورت پذیرفت. مواد و روش‌ها: کلیه بیماران مبتلا به سرطان مری ثبت شده در مرکز ثبت تومور استان فارس در فاصله زمانی 84-1380 مورد بررسی قرار گرفتند. وضعیت های بقاء کلیه بیماران تا پایان سال 1384 تحت پیگیری قرار گرفت. با استفاده از روش های تک متغیره کاپلان- میر و چند متغیره مدل رگرسیونی کاکس به ارزیابی فاکتورهای مؤثر بر پیش آگهی بقاء بیماران مذکور اقدام شد. یافته‌ها: از مجموع 161 بیمار، 99 نفر (5/61 درصد) مذکر بودند. میانگین و میانه زمان بقاء به ترتیب 46/21 ماه و 0/12 ماه حاصل شد. بر اساس روش کاپلان-میر، متغیرهایی از جمله وضعیت تأهل، شغل مردان و زنان، مصرف دخانیات و نوع اولین درمان به عنوان عوامل مؤثر بر بقاء بیماران شناخته شد. همچنین سه متغیر سن تشخیص بیماری، درجه تمایز تومور و نوع اولین درمان نیز به عنوان مهم ترین فاکتورهای مستقل مؤثر بر پیش آگهی بیماران در مدل رگرسیونی کاکس معرفی شدند. نتیجه گیری: متغیرهای سن، تشخیص بیماری و درجه تمایز تومور می توانند به عنوان مهم ترین عوامل پیش آگهی کننده بقاء در برنامه‎های تشخیص و درمان زودرس به منظور افزایش طول عمر در این بیماران مورد توجه قرار گیرند. </p> Background: esophageal cancer is the 6th most common cancer in Iran. Prognosis in these patients is poor. Therefore, the aim of the present study was to evaluate the prognostic factors that might affect survival of patients with esophageal cancer. Methods: All patients with esophageal cancer who were registered in Fars cancer registry between 2001 and 2005 were evaluated. They were followed from their diagnostic date until March 20, 2005 (as failure time). Prognostic factors were evaluated using Kaplan-Meier (univariate method) and Cox regression model (multivariate method). Results: Of 161 patients, 99 cases (61.5%) were male. The mean and median survival time was 21.46 and 12 months, respectively. According to the Kaplan-Meier method, variables such as marital status, males' and females' occupation, smoking and type of first treatment were determined as the factors which influence overall survival times of patients. Also, three variables of age at diagnosis, grade of tumor and type of first treatment were identified as independent prognostic factors for survival as determined by Cox regression model. Conclusion: Age at diagnosis and grade of tumor should be considered as the most important prognostic factors in esophageal cancer and early treatment should be considered in order to increase survival time of these patients. سرطان مری، پیش آگهی، بقاء، تومور esophageal cancer, prognosis, survival, tumor 177 182 http://ismj.bpums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3-147&slc_lang=fa&sid=1 Bijan Moghimi Dehkordi بیژن مقیمی دهکردی b_moghimi_de@yahoo.com 57003194753284600688 57003194753284600688 Yes Abdolreza Rajaie fard عبدالرضا رجایی فرد 57003194753284600689 57003194753284600689 No Seyed Hamidreza Tabatabaie سید حمیدرضا طباطبایی 57003194753284600690 57003194753284600690 No Bahram Zeighami بهرام ضیغمی 57003194753284600691 57003194753284600691 No Azadeh Safaie آزاده صفایی 57003194753284600692 57003194753284600692 No Seyed Ziaoldin Tabeie سید ضیاءالدین تابعی 57003194753284600693 57003194753284600693 No