Iranian South Medical Journal

fa هیپراکسی نورموباریک مکرر روزانه: راهکاری غیردارویی در مواجهه با نفروتوکسیسیتی القا شده توسط جنتامایسین Repeated Daily Normobaric Hyperoxia: A Non-Pharmacological Strategy Against Gentamicin-Induced Nephrotoxicity فیزیولوژی Physiology پژوهشي Original <div style="text-align: justify;">زمینه: نفروتوکسیسیتی ناشی از جنتامایسین یکی از رایج‌ترین دلایل نارسایی حاد کلیوی می‌باشد که تجویز آن را محدود مینماید. شواهد نشان می‌دهند پیش درمانی با اکسیژن سبب افزایش فعالیت آنتی اکسیدان‌ها و از بافت‌ها در مقابل آسیب‌های مختلف محافظت می‌نماید. در این مطالعه، تأثیر پیش درمانی با هیپراکسی نورموباریک در کاهش سمیت کلیوی ناشی از جنتامایسین مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش‌ها: 28 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به شکل تصادفی به چهار گروه کنترل، جنتامایسین (100 میلی‌گرم در ازای کیلوگرم)، هیپراکسی 60 (روزی 60 دقیقه استنشاق اکسیژن 95 درصد و سپس جنتامایسین) و هیپراکسی 180 (روزی 180 دقیقه استنشاق اکسیژن 95 درصد و سپس جنتامایسین) تقسیم شدند. بعد از 9 روز، ادرار 24 ساعته جمع‌آوری و در روز دهم موش‌ها برای نمونه‌برداری سرم، ادرار و بافت کلیه قربانی شدند. یافته‌ها: نتایج نشان می‌دهد هیپراکسی سبب افزایش معنی‌دار ظرفیت آنتی‌اکسیدان، کاهش کراتینین سرم و شاخص نارسایی کلیه می‌گردد. مطالعات بافتی و همچنین تصویربرداری اسپکت نیز نشان‌دهنده کاهش آسیب بافت کلیه در گروه‌های هیپراکسی در مقایسه با گروه جنتامایسین می‌باشد. اثر هیپراکسی بر وزن بدن، نسبت وزن کلیه به وزن بدن، حجم ادرار، نیتروژن اوره خون و فیلتراسیون گلومرولی معنی‌دار نبود. نتیجه‌گیری: هیپراکسی سبب افزایش ظرفیت آنتی‌اکسیدان و بهبود پارامترهای عملکردی و بافتی کلیه می‌گردد، اما قادر به برگرداندن کامل اثرات مضر ناشی از سمیت کلیوی جنتامایسین نمی‌باشد. بنابراین برای بررسی دقیق‌تر اثرات کلینیکی هیپراکسی بر روی سمیت کلیوی حاصل از جنتامایسین به مطالعات بیشتری نیاز می‌باشد.</div> <div style="text-align: justify;">Background: Gentamicin (GM) induced nephrotoxicity is one of the most common causes of acute kidney injury and limits its administration. Evidence suggests that pre-treatment with oxygen increases the activity of antioxidant enzymes and protects tissues against different kinds of damage. In this study, the effect of daily normobaric heperoxia pre-treatment on alleviating gentamicin induced nephrotoxicity was investigated. Materials and Methods: Twenty-eight male Wistar rats were randomly divided into four groups (n=7): Control (room air); Gentamicin (100 mg/kg, IP, for 9 days); Hyperoxia60 (60 min daily pretreatment with 95% oxygen and then 100 mg/kg gentamicin, IP, for 9 days) and Hyperoxia180 (180 min daily pretreatment with 95% oxygen and then 100 mg/kg gentamicin, IP, for 9 days). Then 24 h urine was collected and on day 10, the rats were sacrificed for serum, urine and renal tissue sampling. Results: Results showed that hyperoxia significantly enhanced renal antioxidative capacity and decreased serum creatinine and renal failure index. Histological examination and SPECT scan also showed that tissue damage in the hyperoxia groups was lower compared to the gentamicin group. However, hyperoxia effect on body weight, kidney-to-body weight ratio, urine volume, blood urea nitrogen and glomerular filtration was not significant. Conclusion: Although pre-treatment with hyperoxia enhances the antioxidant capacity of renal tissue and improves some of the functional and histopathological parameters of the kidney, it failed to completely restore the adverse effects of gentamicin-induced nephrotoxicity. Thus, more studies are needed to determine the clinical effect of hyperoxia on gentamicin-induced nephrotoxicity.</div> جنتامایسین, نفروتوکسیسیتی, هیپراکسی نورموباریک, آنتی اکسیدان Gentamicin, nephrotoxicity, normobaric hyperoxia, antioxidant 77 91 http://ismj.bpums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-491-12&slc_lang=fa&sid=1 Zahra Akbari زهرا اکبری 5700319475328460015139 5700319475328460015139 No Department of Physiology, School of Medicine, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران Iman Ansari ایمان انصاری 5700319475328460015140 5700319475328460015140 No Student Research Committee, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران Zienab Karimi زینب کریمی 5700319475328460015141 5700319475328460015141 No Nephro-Urology Research Center, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran مرکز تحقیقات کلیه و مجاری ادراری، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران Sodabeh Zendeboodi سودابه زنده‌بودی 5700319475328460015142 5700319475328460015142 No Department of Internal Medicine, School of Medicine, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran بخش داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران Kaveh Tanha کاوه تنها 5700319475328460015143 5700319475328460015143 No Medical Physics and Biomedical Engineering Department, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه فیزیک پزشکی و مهندسی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Majid Asadi مجید اسدی 5700319475328460015144 5700319475328460015144 No The Persian Gulf Nuclear Medicine Research Center, The Persian Gulf Biomedical Sciences Research Institute, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran مرکز تحقیقات پزشکی هسته‌ای خلیج‌فارس، پژوهشکده‌ علوم زیست پزشکی خلیج‌فارس، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران Khalil Pourkhalili خلیل پورخلیلی kh_pourkhalili@yahoo.com 5700319475328460015145 5700319475328460015145 Yes Department of Physiology, School of Medicine, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران