fa مقایسه اثر انوکساپارین با هپارین معمولی بر انفارکتوس حاد قلبی عمومى General پژوهشي Original <p align="right">زمینه: بیشتر بیماران مبتلا به انفارکتوس حاد قلبی همراه صعود قطعه ST (STEMI) هنوز هم به وسیله ری پرفیوژن دارویی درمان می‎شوند، که همیشه موفقیت آمیز نیست. به همین دلیل تحقیق جهت موفقیت بیشتر ری پرفیوژن و با اضافه نمودن داروهای ضد انعقاد جدیدتر انجام می شود. هدف از این مطالعه این است که آیا اضافه کردن انوکساپارین به عنوان یک ضد انعقاد جدید در این دسته از بیماران با تأثیرات برتر و امن-تری در مقایسه با هپارین معمولی برخوردار است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه بالینی، 150 بیمار کمتر از 75 سال (104 مرد و 46 زن) با STEMI که تحت درمان با استرپتوکیناز (5/1 میلیون واحد در ساعت) را به طور تصادفی انوکساپارین (40mg بولوس داخل وریدی) یا هپارین معمولی دریافت کردند. یافته‌ها: از75 بیمار گروه انوکساپارین (میانگین سن 4/9±9/58) و گروه هپارین همگی از نظر عوامل خطر و دریافت دیگر درمان های دارویی مشابه بودند. زمان شروع علایم تا شروع درمان با فیبرینولیز نیز در هر دو گروه مشابه بود (13/0=P). کسر جهشی بطن چپ، در گروه انوکساپارین 6/5±2/45 درصد و در گروه هپارین 3/7±3/40 بود که از نظر آماری قابل توجه بود (056/0=P). میزان خونریزی های ماژوردر دو مورد و خون ریزی مینور در 10 مورد از گروه انوکساپارین و خون ریزی مینور در 5 بیمار از گروه هپارین رخ داد (056/0<p ). > </p> Background: Most patients with acute myocardial infarction with ST-segment elevation (STEMI) are still treated with pharmacological reperfusion which is not always successful. The aim of this study was to determine whether enoxaparin was associated with superior efficacy and safety compared with unfractionated heparin (UFH) in the STEMI setting. Methods: In this clinical trial, 150 patients less than 75 years old (104 men and 46 women) with STEMI who were scheduled to undergo streptokinase (1.5 milion unit per hour) randomly assigned to receive enoxaparin (40 mg intravenous bolus then 1 mg/kg subcutaneously BID) (group 1) or weight adjusted UFH from 24 to 48 hours after streptokinase (group 2). All patients underwent predischarge coronary angiography. Results: A number of 75 patients in group 1 (mean age 58.9 ±9.4) and 75 pateints in 2 (mean age 56.3±9.0) were studied. Two groups were well matched with respect to main risk factors and also other concomitant medications. Time from onset of symptom to start fibrinolysis and myocardial regions infarction were similar in both groups (p=0.13). Left ventricular ejection fraction were 45.2 ± 5.6 % in group 1 and 40.3 ± 7.3 % in group 2 (p=0.056). Major bleeding just was in 2 cases of group 1. Minor bleeding was in 10 cases of group 1 and 5 of group 2 (p>0.05). Conclusion: Our data showed a benefit of Enoxaparin compared with UFH in patients receiving fibrinolysis for STEMI with a mild trend toward an excess of bleeding. However, further well designed studies to assess these results with following patients for a longer period of time and also comparing therapeutic effects are needed. انفارکتوس قلبی همراه با صعود قطعه ST، انوکساپارین، فیبرینولیز، هپارین معمولی ST-segment elevation myocardial infarction, enoxaparin, unfractionated heparin, fibrinolysis 198 205 http://ismj.bpums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3-171&slc_lang=fa&sid=1 Seyed Abdolhossein Tabatabaie سیدعبدالحسین طباطبایی 57003194753284600955 57003194753284600955 No Mohammad Reza Asharin محمدرضا اشعرین 57003194753284600987 57003194753284600987 No School of Medicine دانشکده پزشکی Majid Assadi مجید اسدی 57003194753284600988 57003194753284600988 No Iraj Nabipour ایرج نبی پور 57003194753284600989 57003194753284600989 No Abdol Ali Ebrahimi عبدالعلی ابراهیمی 57003194753284600990 57003194753284600990 No Mojdeh Nasiri Ahmad Abadi مژده نصیری احمدآبادی 57003194753284600991 57003194753284600991 No Mansour Moghadam منصور مقدم 57003194753284600992 57003194753284600992 No School of Medicine دانشکده پزشکی Mohammadreza Pourbehi محمدرضا پوربهی mr_purbehi@yahoo.com 57003194753284600993 57003194753284600993 Yes