fa وضعیت پیگیری‌های پزشکی در بیماران مبتلا به رتینوپاتی دیابتی مراجعه‌کننده به مراکز چشم‌پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز عمومى General پژوهشي Original <p align="right">زمینه: رتینوپاتی دیابتی یکی از عوارض ناتوان کننده و مهم بیماری دیابت و شایع ترین علت کوری در سنین فعال زندگی است. تشخیص زود هنگام و به موقع می تواند ایجاد آن را به تعویق انداخته و روند پیشرفت آن را کند نماید. هدف از انجام مطالعه بررسی پیگیری های پزشکی در بیماران مبتلا به رتینوپاتی دیابتی بود. مواد و روش‌ها: این مطالعه مقطعی، به روش مصاحبه با بیماران دیابتی مبتلا به رتینوپاتی که جهت درمان جراحی و یا لیزر به مراکز درمانی جنوب کشور در شیراز ارجاع داده شده بودند، انجام شد. یافته‌ها: 100 بیمار مصاحبه شده با میانگین سنی 53 سال، شامل 65 نفر زن و 35 نفر مرد بودند. 50 درصد بیماران بی-سواد بودند. 24 درصد بیماران به طور منظم به چشم پزشک مراجعه می کردند درصورتی که 75 درصد هیچ گونه مراجعه منظم و با برنامه ای نداشته اند. 42 درصد علت عدم مراجعه را عدم آگاهی، 12 درصد علل اقتصادی و گرانی خدمات پزشکی، 6 درصد عدم دسترسی به خدمات چشم پزشکی و 8 درصد نبود سرپرست و حمایت خانواده عنوان کردند. نتیجه گیری: اطلاع از وضعیت پیگیری و آگاهی از مشکلات احتمالی در روند پیگیری این بیماران می تواند در برنامه ریزی های کلان سیستم سلامت کشور درخصوص برنامه های کنترل دیابت وعوارض آن راه گشا باشد. به نظر می رسد که یک پروتکل مشخص و بومی شده جهت پیگیری های پزشکی در بیماران مبتلا به دیابت در کشور مورد نیاز است </p> Background: Diabetic retinopathy is the most common cause of blindness in 25-65 years old age population. Early diagnosis and treatment of diabetes can delay diabetic retinopathy. The aim of this study is to evaluate medical follow up of patients with diabetic retinopathy. Methods: In a descriptive cross-sectional design, patients with diabetic retinopathy, who had been referred for operation or laser therapy, were interviewed by an ophthalmologist and questionnaires were completed. Results Of 100 patients with mean age of 53 years, 65% were female and 35% were male. 50% of patients were illiterate. 24% of patients had regular ophthalmologist follow up and 75% of patients had no regular follow up. Causes of poor follow up were low awareness (42%), economical factors (12%), lack of family support (8%) and ophthalmologist unavailability (6%). Conclusion: Augmenting our information about the follow up of diabetic patients and probable problems in this trend can help the health organizations in order to design more effective control programs for them. It seems that a regional follow up protocol for diabetes is needed to check the trend of quality of care of diabetes in Iran. رتینوپاتی دیابتی، غربال‌گری، معاینه چشم، کوری diabetic retinopathy, medical follow-ups, ophthalmological examination, blindness 280 286 http://ismj.bpums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3-206&slc_lang=fa&sid=1 Hossein Ashraf حسین اشرف 57003194753284600938 57003194753284600938 No Mehrdad Afarid مهرداد آفرید afaridm@sums.ac.ir 57003194753284600939 57003194753284600939 Yes Sahab Shahrzad سحاب شهرزاد 57003194753284600940 57003194753284600940 No