Iranian South Medical Journal

other بررسی دانش و نگرش کارکنان نظام سلامت نسبت به طب ایرانی و مکمل : یک خلاصه سیاستی Healthcare Staff's Knowledge and Attitudes toward Persian and Complementary Medi-cine: A Policy Brief خلاصه سیاستی Policy Summary خلاصه سیاستی Policy Brief <div style="text-align: justify;">زمینه: سازمان جهانی بهداشت، ادغام طب سنتی و مکمل را در نظام‌های سلامت توصیه کرده است. در ایران طب ایرانی با پیشینه تاریخی و جایگاه فرهنگی برجسته، در سیاست‌های ملی برای ارتقای کیفیت خدمات سلامت مورد توجه قرار گرفته است. کارکنان نظام سلامت به‌عنوان منابع اصلی ارائه خدمات و انتقال اطلاعات به جامعه، نقش کلیدی در تحقق این اهداف دارند؛ بااین‌حال، شکاف در دانش و نگرش آنان می‌تواند مانع ادغام مؤثر طب ایرانی شود. مواد و روش‌ها: این تحلیل بر اساس مطالعه مقطعی سال ۱۴۰۳ با مشارکت ۴۳۲ نفر از کارکنان بهداشت و درمان و با استفاده از پرسش‌نامه‌های معتبر برای سنجش دانش، نگرش و تجربه استفاده از طب ایرانی و مکمل انجام شد. داده‌ها با روش‌های آماری تحلیل شد تا نتایج قابل‌استفاده برای سیاست‌گذاری استخراج شود. یافته‌ها: در این مطالعه مشخص شد که دانش کلی نسبت به طب ایرانی پایین و نگرش در سطح متوسط تا ضعیف است. بخش زیادی از کارکنان با اصول سلامت این دانش طبی آشنایی محدود دارند. اکثریت آن‌ها به شرکت در دوره‌های آموزشی کوتاه‌مدت تمایل نشان دادند که نشان‌دهنده نیاز واقعی به آموزش رسمی و هدفمند است. نتیجه‌گیری: شکاف در دانش و نگرش کارکنان نظام سلامت نسبت به طب ایرانی و مکمل، همراه با اتکای قابل‌توجه به منابع اطلاعاتی غیررسمی، می‌تواند ظرفیت نیروی انسانی برای ادغام مؤثر و ایمن این حوزه در نظام سلامت ایران را محدود کند. در عین حال، تمایل بالای کارکنان به آموزش، ظرفیت مناسبی برای تقویت آمادگی نیروی انسانی و حمایت از ادغام فراهم می‌کند. توصیه سیاستی: آموزش‌های استاندارد، هدفمند و مبتنی بر شواهد برای کارکنان، همراه با دسترسی به منابع رسمی و معتبر، به‌عنوان اولویت نخست پیشنهاد می‌شود. در ادامه، تعریف نقش‌ها و مسیرهای ارجاع، تدوین راهنماهای بالینی و استقرار نظام پایش می‌تواند از ادغام ایمن و پایدار طب ایرانی در نظام سلامت حمایت کند.</div> <div style="text-align: justify;">Background: The World Health Organization (WHO) has consistently advocated for the integration of traditional and complementary medicine into health systems. In Iran, Persian Medicine (PM), with its rich historical background and cultural significance, has been prioritized in national health policies to enhance the quality of health services. Healthcare workers serve as key providers and communicators of health information; however, gaps in their knowledge and attitudes toward PM may hinder the effective integration of PM into routine practice. Materials and Methods: This study employed a cross-sectional design conducted in 2024 involving 432 healthcare professionals. Validated questionnaires were used to assess participants' knowledge, attitudes, and use of PM and complementary approaches. Data were collected online and analyzed statistically to generate policy-relevant insights. Results: Overall knowledge regarding PM was low, and attitudes ranged from moderate to weak. A substantial proportion of staff reported limited familiarity with core PM principles. The majority expressed willingness to participate in short-term training courses, indicating a genuine need for structured and formal education. Conclusion: Gaps in healthcare workers' knowledge and attitudes toward Persian Medicine, along with a considerable reliance on informal information sources, may limit the healthcare workers’ capacity to support the effective and safe integration of PM into Iran's health system. Conversly, the high willingness of healthcare workers to receive training provides an important opportunity to strengthen workforce preparedness and facilitate integration. Policy Recommendation: Prioritizing standardized, targeted, and evidence-based training for healthcare workers, combined with access to official, reliable resources, is essential. Subsequently, defining roles and referral pathways, developing clinical guidelines and establishing monitoring systems can support the safe and sustainable integration of PM into the health system.</div> طب ایرانی, دانش, نگرش, کارکنان سلامت, سیاست‌گذاری سلامت Persian Medicine, Knowledge, Attitudes, Health Personnel, Health Policy 352 362 http://ismj.bpums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1115-109&slc_lang=other&sid=1 Maryam Taghavi Shirazi مریم تقوی شیرازی Taghavish.m@iums.ac.ir 5700319475328460021494 5700319475328460021494 Yes Institute for Studies in Medical History, Persian and Complementary Medicine, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran Department of Traditional Medicine, School of Traditional Medicine, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran مؤسسه مطالعات تاریخ پزشکی، طب ایرانی و مکمل، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران گروه طب سنتی، دانشکده طب سنتی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران Fatemeh Rezvan Madani فاطمه رضوان مدنی 5700319475328460021495 5700319475328460021495 No Student and Cultural Affairs Office, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran معاونت دانشجویی و فرهنگی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران Nasim Badiee نسیم بدیعی 5700319475328460021496 5700319475328460021496 No Department of Health Management, Economic and Policy, School of Public Health, Tehran University of Medical Sci-ences, Tehran, Iran گروه مدیریت، اقتصاد و سیاست سلامت، دانشکده بهداشت عمومی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Somaye Mahroozade سمیه ماهروزاده 5700319475328460021497 5700319475328460021497 No Institute for Studies in Medical History, Persian and Complementary Medicine, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran Department of Traditional Medicine, School of Traditional Medicine, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran مؤسسه مطالعات تاریخ پزشکی، طب ایرانی و مکمل، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران گروه طب سنتی، دانشکده طب سنتی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران