fa مقایسه تأثیر زنجبیل و تمرین ورزشی مقاومتی بر دیسمنوره اولیه در دختران دانشجوی دانشگاه شیراز مامایی Obstetrics پژوهشي Original <p>زمینه: هر چند روش‌های متعددی در درمان دیسمنوره اولیه پیشنهاد شده است اما روش‌های کم یا بدون عارضه از جمله داورهای گیاهی و تمرینات ورزشی اهمیت ویژه‌ای دارد. هدف از این مطالعه مقایسه تأثیر زنجبیل و تمرین مقاومتی بر علائم روانی و جسمانی دیسمنوره اولیه بود. مواد و روش‌ها: 60 دختر دانشجوی غیر ورزشکار دانشگاه شیراز داوطلبانه در تحقیق شرکت کرده و به‌روش تصادفی در 4 گروه 15 نفری (تمرین+دارونما، تمرین+زنجبیل، زنجبیل و دارونما) قرار گرفتند. برای گروه زنجبیل 250 میلی‌گرم زنجبیل 4 بار در روز، به‌مدت سه روز از شروع خونریزی تجویز گردید و به افراد دارونما کپسول‌های مشابه با همان دستورالعمل حاوی 250 میلی‌گرم دارونما تجویز شد. گروه‌های تمرین همراه با کپسول زنجبیل و یا دارونما، 2 ماه در تمرین مقاومتی با شدت فزاینده (سه روز در هفته) شرکت کردند. علائم دیسمنوره با استفاده از پرسشنامه اعتباریابی شده اختلالات قاعدگی، قبل از برنامه تمرینی و در طی دو سیکل متوالی ثبت شد. نتایج با استفاده از آزمون‌های تحلیل کوواریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر بوسیله نرم افزار آماری SPSS ویرایش 16 تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: علائم جسمانی دیسمنوره در گروه زنجبیل به‌طور معنی‌داری کاهش یافت (05/0>P)، اما از لحاظ آماری در سایر گروه‌ها تغییر معناداری مشاهده نشد. مقایسه چهار گروه نشان داد که کاهش علائم جسمانی دیسمنوره در گروه زنجبیل به‌طور معنی‌داری بیش از سه گروه دیگر بود (05/0>P). علائم روانی دیسمنوره درون و بین گروه‌ها تغییر معنی‌داری نشان نداد (05/0</p> <p>Background: Although some remedies have been suggested for treatment of primary dysmenorrhea, some free of side effects treatment methods such as herbal drugs and exercise are especially important .The purpose of this study was to compare the effect of ginger and resistance training on physical and psychological symptoms of dysmenorrhea. Materials and Methods: 60 nonathletic female collegiate students of Shiraz university participated in this study voluntarily and were divided randomly to 4 groups including 15 persons ( exercise +placebo, exercise + ginger, ginger, and placebo). Ginger groups were prescribed 250 mg of ginger, four times a day for 3 days from beginning of menstruation and placebo groups were recommended the same prescription with 250 mg of placebo drug. Exercise with ginger or placebo groups participated in 2 months of progressive resistance training (3 times a week) besides consuming Ginger or placebo drugs. Menstrual symptoms were recorded with using validated questionnaire, before intervention and during two consecutive periods of menstruation. The analysis was performed with using Covariate analysis of variance with repeated measures by SPSS version 16 . Results: A significant reduction was found in physical symptoms of dysmenorrhea in groups of Ginger but no significant statistically changes were found within other groups. Comparison of four groups indicated more significant reduction of physical symptoms in ginger groups compared with other groups. There were no significant difference in psychologic symptoms within and between groups (P>0.05). Conclusion: Ginger is recommended for treatment of physical symptoms of dysmenorrhea.</p> دیسمنوره, زنجبیل, تمرین مقاومتی, ارزیابی علائم dysmenorrhea, ginger, resistance training, symptom evaluation 100 109 http://ismj.bpums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3-566&slc_lang=fa&sid=1 Nafiseh Saadat nejad نفیسه سعادت‌نژاد 570031947532846008652 570031947532846008652 No Physical Education and Sport Sciences department, School of Education and Psychology, Shiraz University, Iran بخش تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز Maryam Koushkie Jahromi مریم کوشکی‌جهرمی koushkie53@yahoo.com 570031947532846008653 570031947532846008653 Yes Physical Education and Sport Sciences department, School of Education and Psychology, Shiraz University, Iran بخش تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز Mohsan Salesi محسن ثالثی 570031947532846008654 570031947532846008654 No Physical Education and Sport Sciences department, School of Education and Psychology, Shiraz University, Iran بخش تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز