fa روش‌های تکثیر سلول‌های بنیادی خونساز در شرایط آزمایشگاهی دستگاه خون و لنف Hemic and Lymphatic Systems پژوهشي Original <p dir="RTL"><strong>سلول‌های بنیادی خونساز، سلول‌های نادری هستند که دارای دو توانایی منحصر به فرد خود نوسازی و تمایز به همه سلول‌های رده‌های خونسازی هستند. از این سلول‌ها در درمان بسیاری از بیماری‌ها از جمله لوسمی، ناهنجاری‌های مادرزادی مرتبط با خون و سیستم ایمنی، آنمی آپلاستیک استفاده شده است. سلول‌های بنیادی مغز استخوان و سلول‌های بنیادی در جریان خون محیطی رایج‌ترین منابع برای پیوند هستند؛ اگرچه استفاده از آن‌ها به علت دسترسی پایین به اهدا کنندگان با آنتی ژن لکوسیت انسانی (</strong><strong><span dir="LTR">HLA</span></strong><strong>) سازگار، محدود شده است. یک روش جایگزین برای این مشکل استفاده از خون بند ناف است که تا حدودی عدم تطابق اهدا کنندگان را می‌پذیرد، با این حال تعداد سلول‌های موجود در هر واحد خون بند ناف برای پیوند به یک فرد بزرگسال کافی نیست. در حال حاضر روش‌های مختلفی برای گسترش سلول‌های بنیادی خونساز در شرایط </strong><strong><span dir="LTR">ex vivo</span></strong><strong> به کار گرفته می‌شود. این روش‌ها شامل استفاده از کوکتل‌های سایتوکاینی، شلاتورهای مس، حمایت استرومایی و انتقال ژن می‌باشد که تاکنون انتقال ژن مؤثرترین و امیدبخش‌ترین روش بوده است. از جمله ژن‌های به‌کار رفته جهت افزایش گسترش سلول‌های بنیادی خونساز با استفاده از وکتورهای لنتی ویروسی و پروتئین‌های نوترکیب عبارتند از </strong><strong><span dir="LTR">HOXB4</span></strong><strong>، </strong><strong><span dir="LTR">WNT</span></strong><strong>، </strong><strong><span dir="LTR">Notch</span></strong><strong>، </strong><strong><span dir="LTR">BMP4</span></strong><strong>، </strong><strong><span dir="LTR">BMI-1</span></strong><strong> و </strong><strong><span dir="LTR">SALL4</span></strong> <strong>و به تازگی نشان داده شده که </strong><strong><span dir="LTR">microRNA</span></strong><strong>های</strong><br> <strong><span dir="LTR">miR-125a/b</span></strong><strong>،</strong><strong><span dir="LTR">miR-17</span></strong> <strong>و </strong><strong><span dir="LTR">miR-29a</span></strong><strong> نیز می‌توانند گسترش سلول‌های بنیادی خونساز را در شرایط </strong><strong><span dir="LTR">ex vivo</span></strong><strong> افزایش دهند.</strong></p> <p>Hematopoietic stem cells are rare cells that have two unique specificity; self renewal and differentiation to all blood lineages. Hematopoietic stem cells are used in treatments of many diseases such as leukemia, congenital abnormalities related to blood and immune system, aplastic anemia. Bone marrow stem cells and mobilized stem cells are most common sources for transplantation; however using them because of the low availability to Human leukocyte antigen-compatible donors is limited. An alternative method for solving this problem is use of umbilical cord blood that can tolerate low incompatible donors. However the number of cells present in each unit of umbilical cord blood is not enough for transplantation for an adult. Now, many methods are utilized for Hematopoietic stem cells expansion in ex vivo like using cytokine cocktails, copper chelators, stromal support and gene transfer methods. Among them, the gene transfer approach was the most effective method. The genes used to increase the hematopoietic stem cells expansion by lentiviral vectors and recombinant proteins include HOXB4, WNT, Notch, BMP4, BMI-1 and SALL4 and recently has been shown that the microRNAs such as miR-125a/b, miR-17 and miR-29a are able to increase the ex vivo expansion of hematopoietic stem cells.</p> تکثیر, سلول‌های بنیادی خونساز, انتقال ژن, فاکتورهای رونویسی, microRNA Expansion, Hematopoietic stem cell, Gene transfer, Transcription factors, microRNA 141 154 http://ismj.bpums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3-682&slc_lang=fa&sid=1 Azade Anbarlou آزاده انبارلو 570031947532846007183 570031947532846007183 No Department of Hematology, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran گروه هماتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Amir Atashi امیر آتشی atashia@modares.ac.ir 570031947532846007184 570031947532846007184 Yes Department of Hematology, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran گروه هماتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Masoud Soleimani مسعود سلیمانی 570031947532846007185 570031947532846007185 No Department of Hematology, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran گروه هماتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Mansoure Ajami منصوره عجمی 570031947532846007186 570031947532846007186 No Department of Hematology, Faculty of Medical Sciences, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran گروه هماتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Monere Ajami منیره عجمی 570031947532846007187 570031947532846007187 No Department of Hematology, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Science, Mashhad, Iran گروه هماتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران Gholamreza khamisipour غلامرضا خمیسی‌پور 570031947532846007188 570031947532846007188 No Department of Hematology, Faculty of Medical Sciences, Bushehr University of Medical Science, Bushehr, Iran گروه هماتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران