fa تغییرات سرمی آیریزین متعاقب ورزش استقامتی و محدود کردن کالری در رت‌های چاق و هیپرتری‌گلسیریدمیک اختلالات سیستمیک- متابولیکی Disorders of Systemic, Metabolic or Environmental Origin پژوهشي Original <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:times new roman;"><strong><u><span style="color:black;"><span style="font-size:11.0pt;">زمینه:</span></span></u></strong> <strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">هدف از این مطالعه تأیید فرضیه‌ای است که نشان می‌دهد آیریزین به عنوان یک آدیپومیوکاین در افزایش مصرف انرژی و تولید گرما در بافت چربی قهوه‌ای پس از ورزش استقامتی و محدودیت کالری نقش دارد.</span></span></strong><br> <strong><u><span style="color:black;"><span style="font-size:11.0pt;">مواد و روش‌ها:</span></span></u></strong> <strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه تجربی، 28 سر رت نر نژاد ویستار (180 تا 250 گرم) به چهار گروه شامل کنترل استاندارد (</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">STC</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">)، رژیم غذایی پرچرب و کربوهیدرات (</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">HFC</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">)، اصلاح رژیم غذایی (</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">S-HFC</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">) و ورزش (</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">EXE</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">) تقسیم شدند. 16 هفته ابتدایی با استفاده از مدل خاص (رژیم غذایی </span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">HF-HC</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> برای مدت طولانی)، صرف ایجاد چاقی و هایپرتری‌گلیسریدمی شد و پس از آن به مدت پنج هفته درمان برای دو گروه انجام شد (</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">EXE</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> و </span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">S-HFC</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">). از ابتدای هفته هفدهم رژیم غذایی گروه </span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">S-HFC</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> به غذای استاندارد تغییر کرد و گروه </span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">EXE</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> هفته‌ای 5 روز، هر روز به مدت 20 دقیقه بر روی تردمیل دویدند. گروه‌های </span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">STC</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> و </span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">HFC</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> رژیم غذایی ثابت<br> (</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">HF-HC</span></span></span></strong> <strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">برای </span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">HFC</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"> و غذای استاندارد برای </span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">STC</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">) تا انتهای پروژه داشتند. پروفایل لیپیدی به روش اسپکتروفتومتری و آیریزین به روش الایزا سنجیده شد.</span></span></strong><br> <strong><u><span style="color:black;"><span style="font-size:11.0pt;">یافته‌ها: </span></span></u></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">مدل مورد استفاده ما منجر به افزایش معنادار تری‌گلیسرید (0.000=</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">) و وزن (0.001=</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">) شد. پس از انجام مداخلات درمانی، میزان تری‌گلیسرید سرم کاهش یافت (0.011</span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">=</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">)؛ تغییرات دیگر اجزای پروفایل لیپیدی، وزن&nbsp; (0.444=</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">) و آیریزین (0.197=</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">) معنادار نبود. همبستگی میان آیریزین و تری‌گلیسرید دیده نشد (0.071</span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">=</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">r</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">،0.693</span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">=</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">).</span></span></strong><br> <strong><u><span style="letter-spacing:.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:11.0pt;">نتیجه‌گیری:</span></span></span></u></strong> <strong><span style="letter-spacing:.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">رژیم غذایی در ایجاد هایپرتری‌گلیسریدمی و افزایش وزن موفق بود. تمرینات ورزشی و اصلاح رژیم غذایی منجر به کاهش چشمگیر میزان تری‌گلیسرید سرم شد، اما در کاهش وزن به شکل معنادار مؤثر نبود. همبستگی میان سطوح تری‌گلیسرید و آیریزین به‌دست نیامد. </span></span></span></strong><strong><span dir="LTR" style="letter-spacing:.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></span></strong></span></div> <p><strong><u>Background</u></strong><strong>:</strong> The present study aimed to confirm the hypothesis that indicates the role of Irisin as an adipomyokine, in boosting energy consumption and heat generation in brown fat tissue following moderate exercise and calorie restriction.<span dir="RTL"></span><br> <strong><u>Materials and Methods:</u></strong> In this experimental study, 28 male Wistar rats (180-250g) were divided into four groups: Standard Control (STC), High Fat-high Carbohydrate diet (HFC), Stop High Fat- high Carbohydrate diet (S-HFC) and Exercise (EXE).The first 16 weeks were used to apply a special model (HF-HC diet for long-term) for inducing hypertriglyceridemia and weight gain, followed by five weeks of treatment for both groups (S-HFC and EXE).&nbsp; S-HFC group diet changed to standard food and the EXE group ran on treadmill for 20 minutes daily for 5 days a week. The other two groups continued the same diet as the first 16 weeks (standard diet for STC and HF-HC diet for HFC). Lipid profile was measured by spectrophotometry and Irisin by ELISA method.</p> <p><strong><u>Results:</u></strong> The model we used to induce the hypertriglyceridemia (p=0.000) and obese (p=0.001) was&nbsp;significantly successful. Serum triglyceride levels decreased after the treatment (p=0.011) while there were no significant changes in other components of lipid profiles, weight and serum Irisin&nbsp; concentration.&nbsp;Moreover, the serum concentration of Irisin and triglyceride were not correlated (p=0.693, r=0.071).<span dir="RTL"></span><br> <strong><u>Conclusion:</u></strong> The result of this study suggested that exercise along with calorie restriction significantly reduced serum triglyceride levels, but did not necessarily affect the weight loss. There was no correlation between the concentration of triglyceride and Irisin.</p> آیریزین, چاقی, هایپرتری‌گلیسریدمی, ورزش, رژیم غذایی Irisin, Obesity, Hypertriglyceridemia, Exercise, Diet 209 219 http://ismj.bpums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-51&slc_lang=fa&sid=1 Anahita Abbasifard آناهیتا عباسی‌فرد 5700319475328460010577 5700319475328460010577 No Student of Msc Biochemistry, Student Research Committee, Bushehr University of Medical Science, Bushehr, Iran گروه بیوشیمی بالینی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران Ali Movahed علی موحد 5700319475328460010578 5700319475328460010578 No Department of Biochemistry, School of Medicine, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran گروه بیوشیمی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران Afshin Ostovar افشین استوار 5700319475328460010579 5700319475328460010579 No Department of Epidemiology, School of Medicine, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran گروه اپیدمیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران Afshar Bargahi افشار بارگاهی 5700319475328460010580 5700319475328460010580 No Department of Biochemistry, School of Medicine, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran گروه بیوشیمی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران Hajar Jaberi هاجر جابری 5700319475328460010581 5700319475328460010581 No Department of Biochemistry, School of Medicine, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran گروه بیوشیمی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران Samad Akbarzadeh صمد اکبرزاده smdakbarzadeh@yahoo.com 5700319475328460010582 5700319475328460010582 Yes Department of Biochemistry, School of Medicine, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran گروه بیوشیمی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران