fa باکتریولوژی عفونت های بیمارستانی و مقاومت آنتی بیوتیکی در بیمارستان دانشگاهی فاطمه زهرا (س) بندر بوشهر 3-1382 عمومى General پژوهشي Original <div style="text-align: justify"> شناخت عفونت های بیمارستانی، به علت شیوع جهانی و دربرداشتن عوارضی چون افزایش مرگ و میر و بار اقتصادی در تمام کشورها اعم از فقیر یا پیشرفته اهمیت خاصی دارد و مطالعات فراوانی در زمینه شناسایی عوامل ایجاد کننده آن در تمام دنیا در حال انجام است، لذا به منظور بررسی شناخت عوامل ایجاد کننده این عفونت ها و حساسیت آنتی بیوتیکی آنها در یک مطالعه آینده نگر 203 مورد عفونت بیمارستانی در بیمارستان دانشگاهی فاطمه زهرا (س) مورد بررسی قرار گرفتند. طی یک سال 89 مورد پنومونی بیمارستانی، 76 مورد عفونت ادراری، 8 مورد باکتریمی، 16 مورد عفونت ملتحمه، 5 مورد مننژیت، 3 مورد عفونت زخم، 2 مورد آمپیم و یک مورد پریتونیت یافت شدند. بیشترین میزان عفونت از بخش های مراقبت های ویژه جراحی ( 2/53 درصد) و سپس بخش مراقبت ویژه داخلی ( 6/15 درصد) و کمترین موارد نیز از بخش اورژانس ( 2 مورد) گزارش گردید. شایعترین ارگانیسم های جدا شده به ترتیب شامل: پسودوموناس آئروژینوزا 52 مورد ( 6/25 درصد)، استینوباکتر بومانئی 40 مورد ( 7/19 درصد)، اشریشیاکلی 27 ( 3/13 درصد)، کلبسیلا پنومونی 23 ( 3/11 درصد) استاف اورئوس 17 ( 4/8 درصد)، استاف اپیدرمیس 16 ( 9/7 درصد)، انتروباکتر 14 ( 0/7 درصد)، استرپتوکوک ها 13 ( 4/6 درصد) و پروتئوس یک مورد. مقاوم ترین باکتری بدست آمده اسنیتوباکتر و سپس پسودوموناس آئروجینوزا بود که هر دو مورد بیشترین مقاومت را نسبت به نسل سوم سفالوسپورین ها (97و 3/93 در صد به ترتیب ) نشان دادند. گونه های استافیلوکوک جدا شده بیشترین مقاومت را به امیکاسین (94 در صد) مورد داشته اند. دریک نتیجه کلی، ارگانیسم های گرم منفی، شایعترین علت عفونت بیمارستانی بوده و ارگانیسم های جداشده نیز نسبت به سفالوسپورین های نسل سوم و امیکاسین مقاومت از خود نشان می دهند که لزوم تدوین استراتژی درمانی جدیدتر در مقابله با این ارگانیسم ها توصیه می شود.</div> Nosocomial infection is an increasing problem. The global problem of antimicrobial resistance is particularly pressing in developing countries, where the infectious disease burden is high and cost constraints prevent the widespread application of newer, more expensive agents. In a prospective study, 203 consecutive cases with hospital-acquired infection in a university hospital in Bushehr port were evaluated. The most common hospital-acquired infection was urinary (76 cases), conjunctivitis (16 cases), bacteremia (8 cases), meningitis (5 cases), wound (3 cases), empyema (2 cases) and peritonitis (1 case). The patients with hospital-acquired infection were from surgical and internal medicine I.C.Us (53.2% & 15.6%, respectively). The most frequent isolated organisms were Pseudomonas aeruginosa (25.6%), Acinetobacter baumannii (19.7%), E. coli (13.3%), Klebsiella pneumoniae (11.3%), Staphylococcus aureus (8.4%), Staphylococcus epidermidis (7.9%), Enterobacter species (7%), Streptococcus species (6.4%), and Proteus mirabilis (0.5%). The most resistant organisms to antimicrobial agents were Acinetobacter baumannii and Pseudomonas aeruginosa 97 & 93.3% of these bacteria were resistant to third generation cephalosporins. The isolated Staphylococcal species were resistant to amikacin (94%). In conclusion, gram negative bacteria were the most common etiologic agent of hospital-acquired infection and had a high level of resistance to amikacin and third generation cephalosporins. Therefore, new therapeutic strategies should be designed to combat these microorganisms. عفونت های بیمارستانی، باکتریولوژی، مقاومت آنتی بیوتیکی، بیمارستان hospital-acquired infection, bacteriology, antibiotic resistance, hospital 135 140 http://ismj.bpums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3-92&slc_lang=fa&sid=1 Katayoon Vahdat کتایون وحدت vahdatpg@bpums.ac.ir 57003194753284600413 57003194753284600413 Yes Roohollah Rezaee روح الله رضایی 57003194753284600414 57003194753284600414 No Omid Gharibi امید غریبی 57003194753284600415 57003194753284600415 No