fa بررسی تأثیر پرتو گاما بر سطوح پلاسمائی مس و منگنز در کارکنان بخش پزشکی هسته‌ای رادیولوژی، عکسبرداری تشخیصی Radiology. Diagnostic Imaging پژوهشي Original <span style="font-family:times new roman;"><strong><u><span style="color:black;"><span style="font-size:11.0pt;">زمینه:</span></span></u></strong> <strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">عناصر مس و منگنز نقش آنتی‌اکسیدانی بسیار مهمی در سلول‌ها اعمال می‌کنند. از آنجایی که پرتوهای گاما به طور گسترده‌ای در مراکز تصویربرداری پزشکی استفاده می‌گردد، در این تحقیق تغییرات احتمالی غلظت دو عنصر مس و منگنز در نمونه‌های سرم کارشناسان پزشکی هسته‌ای مورد مطالعه قرار گرفته است. </span></span></strong><br> <strong><u><span style="color:black;"><span style="font-size:11.0pt;">مواد و روش‌ها:</span></span></u></strong> <strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه مقطعی بر روی 30 نفر از پرتوکاران بخش پزشکی هسته‌ای و همچنین 10 نفر از افراد کنترل انجام گردید. پس از جمع‌آوری 20 سی‌سی نمونه خون، نمونه‌های سرم توسط سانتریفوژ در دور 4000 آر پی ام به مدت 7 دقیقه جداسازی و سپس برای اندازه‌گیری عناصر مس (</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">Cu</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">) و منگنز (</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">Mn</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">) مورد استفاده قرار گرفتند. غلظت عنصر مس و منگنز به روش اسپکتروفتومتری جذب اتمی با کوره گرافیتی انجام گردید. </span></span></strong><br> <strong><u><span style="color:black;"><span style="font-size:11.0pt;">یافته‌ها: </span></span></u></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">میانگین غلظت مس در گروه کنترل (25.33</span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">&plusmn;</span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">93.85 میکرومول در لیتر) تا حدودی بیشتر از گروه اشعه دیده (21.66</span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">&plusmn;</span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">85.6 میکرومول در لیتر) بود، هر چند که این تفاوت از لحاظ آماری معنی‌دار نبوده است (0.32</span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">=</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">p</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">) است. ارتباط خطی مثبتی بین افزایش مدت زمان پرتوگیری و کاهش غلظت عنصر مس مشاهده گردید که البته از لحاظ آماری معنی‌دار نبود (0.05</span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">=</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">). تغییر معنی‌داری در غلظت عنصر منگنز بین دو گروه و ارتباط آن با میزان پرتوگیری مشاهده نگردید. &nbsp;&nbsp;</span></span></strong><br> <strong><u><span style="color:black;"><span style="font-size:11.0pt;">نتیجه‌گیری:</span></span></u></strong> <strong><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">یکی از مکانیسم‌های اثر منفی اشعه گاما بر روی سلول‌ها احتمالاً کاهش سطح عنصر مس می‌باشد که ممکن است با افزایش آسیب‌های اکسیداتیوی همراه باشد. هر چند که این موضوع نیازمند مطالعات بیشتری می‌باشد.</span></span></strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"></span></span></span> <div style="text-align: justify;"><strong><u>Background</u></strong>: Copper and manganese play antioxidative roles in cells. Since gamma radiation is frequently used at medical imaging centers, we evaluated possible changes in serum levels of copper and manganese among nuclear medicine staff.<br> <strong><u>Materials and Methods:</u></strong> This cross-sectional study enrolled 30 nuclear medicine staff and 10 individuals as the control group. Blood samples of 20 ml were collected and centrifuged at 4000 rpm for 7 min to separate the sera for measuring copper and manganese through atomic absorption spectroscopy (AAA) with graphite furnace. <span dir="RTL"></span><br> <strong><u>Results:</u></strong> The mean of copper concentration in the control group (93.85&plusmn;25.33) was a bit higher than that in the irradiated group (85.6&plusmn;21.66); however, this difference was not significant (p=0.32). A positive linear correlation was observed between exposure time and the reduced level of copper; however, this relationship was not statistically significant (p=0.05). An insignificant difference was observed in the mean of manganese concentration between the two groups and its relationship with exposure time.<br> <strong><u>Conclusion:</u></strong> Reduced copper level can be considered as one of the possible mechanisms for gamma radiation effect on cells, which may be associated with oxidative damage. However, it needs further studies.<br> &nbsp;</div> اشعه گاما, سرم, مس, منگنز Gamma radiation, serum, copper, manganese 242 252 http://ismj.bpums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-54&slc_lang=fa&sid=1 Fershteh Faroughi فرشته فاروقی 5700319475328460010595 5700319475328460010595 No Department of Medical Radiation Engineering, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran گروه مهندسی هسته‌ای- مهندسی پرتو پزشکی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Mehdi Salehi Barough مهدی صالحی باروق m.s.barough@gmail.com 5700319475328460010596 5700319475328460010596 Yes Department of Medical Radiation Engineering, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran گروه مهندسی هسته‌ای- مهندسی پرتو پزشکی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران