Iranian South Medical Journal

fa بررسی وجود ژن سم شیگا در جدایه‌های کلینیکی گونه‌های شیگلا از گذشته تا حال در بوشهر Presence of Shiga Toxin Gene in Clinical Iso-lates of Shigella Species from the Past to Present in Bushehr, Iran میکروب‌شناسی و ایمنولوژی Microbiology and Immunology پژوهشي Original زمینه: سیتوتوکسین شیگا (Stx) عامل بیماری شدید روده‌ای در انسان است. اخیراً ژن stx درگونه‌های دیگر غیر از شیگلا دیسنتری تایپ 1 یافت شده است. هدف این مطالعه، شناسایی ژن stx در جدایه‌های کلینیکی جدا شده از دو شیوع قبلی بیماری شیگلوز در شهر بوشهر واقع در در جنوب غربی ایران می باشد. مواد و روش‌ها: با روش PCR، حضور ژن‌های stx و ipaH در DNA خالص شده از 143 جدایه شیگلا بررسی شد. ترادف‌های تعدادی از محصول‌های PCR، در گونه‌های مختلف شیگلا، با پرایمرهای (evt) مشابه به کار رفته در تکثیر این بخش تعیین گردید. یافته‌ها: چهارده (3/22 درصد) از 63 جدایه شیگلا مربوط به شیوع شیگلوز در فاصله 83-1381، دارای پاسخ PCR مثبت با پرایمرهای evt بودند. نتایج تعیین ترادف مشخص کرد، محصول PCR ناحیه evt بیشترین شباهت (97 درصد) را با زیر واحد A از سم شیگلا دیسانتری داشت. نتایج PCR پرایمرهای stx و evt در کلیه جدایه‌های کلینیکی شیگلای جدا شده در فاصله 94-1392 منفی بودند. نتایج آزمایش PCR نشان داد که ژن ipaH در کلیه جدایه‌ها وجود داشت. بر اساس آزمایش‌های بیوشیمیایی و آنتی سرم‌های اختصاصی گونه شیگلا، جدایه‌های حمل کننده ژن stx، شامل 9(3/14 درصد) شیگلا فلکسنری، 4(4/6 درصد) شیگلا سونه‌ای، 1(6/1 درصد) شیگلا بوییدی بودند. نتیجه‌گیری: ژن stx از قبل در گونه‌های مختلف شیگلاهای منطقه بوشهر پراکنده شده است. به هر حال نبود این ژن در جدایه‌های کلینیکی آخرین شیوع شیگلوز ممکن است مقطعی باشد. به‌دلیل اهمیت ژن stx در افزایش پتانسیل بیماریزایی شیگلا، ضروری است پایش وجود این ژن با روش‌های ملکولی در آینده پیگیری شود. <div style="text-align: justify;">Background: The Shiga cytotoxin (Stx) is involved in serious human intestinal diseases. Recently stx has been found in non-S dysenteriae1 Shigella species. This study aimed to identify stx gene in clinical strains of Shigella isolated from two shigellosis outbreaks in previous years in Bushehr, southwest of Iran. Materials and Methods: Purified DNA of 143 Shigella isolates was used for PCR to detect stx and ipaH genes. The number of PCR products in various Shigella species isolates was sequenced with the same primers (evt) used to amplify this region. Results: Fourteen (22.3%) out of 63 shigella isolates related to previous shigellosis outbreaks during 2002-2004 contained the PCR positive result with evt primers. The sequencing results indicated that the evt PCR product had the most identity (97%) with Shigella dysentery shiga toxin subunit A. All clinical shigella strains isolated during 2013-2015 yielded PCR negative results with primers stx and evt. PCR results revealed that ipaH was present in all isolates. According to biochemical and species-specific antiserum tests, the stx gene harboring isolates included 9 (14.3%) S. flexneri, 4 (6.4%) S. sonnei, and 1(1.6%) S. boydii. Conclusion: The stx gene has already been distributed in different Shigella species of Bushehr region. However, the absence of this gene in the clinical isolates of recent shigellosis outbreaks may be temporary. Because stx gene increases the pathogenic potential of Shigella, it is necessary to monitor the prevalence of the stx harboring Shigella species by molecular methods in the future.</div> شیگلا, شیگا توکسین, ژن stx, PCR Shigella species, Shiga-toxin, Stx gene, PCR 276 286 http://ismj.bpums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-59&slc_lang=fa&sid=1 Ghazal Noorabadi غزل نورآبادی 5700319475328460010624 5700319475328460010624 No Student Research Committee, School of Medicine, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران Mozhgan Siyavashi مژگان سیاوشی 5700319475328460010625 5700319475328460010625 No Student Research Committee, School of Medicine, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران Katayon Vahdat کتایون وحدت 5700319475328460010626 5700319475328460010626 No The Persian Gulf Tropical Medicine Research Center, The Persian Gulf Biomedical Sciences Research Institute, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran مرکز تحقیقات طب گرمسیری و عفونی خلیج‌فارس، پژوهشکده‌ علوم زیست پزشکی خلیج‌فارس، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران Omid Gharibi امید غریبی 5700319475328460010627 5700319475328460010627 No Reference laboratory, Provincial Health Center, Vice Chancellery Health, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran آزمایشگاه مرجع، مرکز بهداشت استان، معاونت امور بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران Mehdi Mahmudpour مهدی محمودپور 5700319475328460010628 5700319475328460010628 No The Persian Gulf Tropical Medicine Research Center, The Persian Gulf Biomedical Sciences Research Institute, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran مرکز تحقیقات طب گرمسیری و عفونی خلیج‌فارس، پژوهشکده‌ علوم زیست پزشکی خلیج‌فارس، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران Mohammad Ali Haghighi محمدعلی حقیقی mahaghighy@gmail.com 5700319475328460010629 5700319475328460010629 Yes The Persian Gulf Tropical Medicine Research Center, The Persian Gulf Biomedical Sciences Research Institute, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran Department of Microbiology & Parasitology, School of Medicine, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran مرکز تحقیقات طب گرمسیری و عفونی خلیج‌فارس، پژوهشکده‌ علوم زیست پزشکی خلیج‌فارس، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران گروه میکروب‌شناسی و انگل‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران