fa بررسی ارتباط بین سطح سرمی ویتامین k2 و استئوکلسین با آترواسکلروز عروق کرونر دستگاه قلب و عروق Cardiovascular System پژوهشي Original <div style="text-align: justify;"><strong><u><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">زمینه:</span></span></span></u></strong> <strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:10.0pt;">این پژوهش به منظور ارزیابی ارتباط سطوح سرمی </span></span></span></strong><strong><span style="color:#262626;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:10.0pt;">ویتامین </span></span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:#262626;"><span style="font-size:9.0pt;">k₂</span></span></span></strong> <strong><span style="color:#262626;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:10.0pt;">و استئوکلسین با ابتلاء به گرفتگی </span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:10.0pt;">عروق کرونر انجام گرفت </span></span></span></strong><br> <strong><u><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">مواد و روش‌ها:</span></span></span></span></u></strong> <strong><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه مورد </span></span></span></span></strong><strong><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;">&ndash;</span></span></span></strong><strong><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:10.0pt;"> شاهدی تعداد 138 بیمار بین سنین 30 تا 70 سال شرکت داشتند. افراد پس از مراجعه به مرکز قلب بوشهر و داشتن شرایط ورود به مطالعه شرح حال خود را توسط پرسشنامه ثبت می‌نمودند. سپس مقدار 10 سی‌سی خون از همه شرکت کننده‌ها جمع‌آوری می‌شد. پس از انجام عمل آنژیوگرافی افراد با آنژیو نرمال به گروه شاهد (70 نفر) و افراد با آنژیو غیر طبیعی به گروه مورد (68 نفر) وارد شدند. پس از پایان نمونه‌گیری سطح سرمی ویتامین </span></span></span></span></strong><strong><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman bold,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">K₂</span></span></span></span></strong><strong><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:10.0pt;"> و استئوکلسین با استفاده از روش الایزا اندازه‌گیری شد.</span></span></span></span></strong><br> <strong><u><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">یافته‌ها:</span></span></span></u></strong> <strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:10.0pt;">نتایج نشان داد که سطوح سرمی استئوکلسین افراد مبتلا به گرفتگی عروق کرونر به طور معنی‌داری بالاتر از گروه شاهد بود (0/019</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">=</span></span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:10.0pt;">). اما سطوح سرمی ویتامین </span></span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">k₂</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:10.0pt;"> بین دو گروه تفاوت معناداری نداشت (0/84</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">=</span></span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:10.0pt;">). بین سطوح سرمی استئوکلسین با تعداد عروق درگیر (0/95</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">=</span></span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:10.0pt;">) و شدت گرفتگی ارتباط معناداری وجود نداشت (0/09</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">=</span></span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:10.0pt;">). پس از تعدیل دو فاکتور سن و ابتلا به دیابت نوع 2 که در دو گروه تفاوت معناداری داشت، غلظت سرمی استئوکلسین با گرفتگی عروق کرونر ارتباط معناداری داشت (0/034</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">=</span></span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:10.0pt;">).</span></span></span></strong><br> <strong><u><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">نتیجه‌گیری:</span></span></span></u></strong> <strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:10.0pt;">بر اساس این پژوهش بین افزایش سطوح سرمی استئوکلسین با گرفتگی عروق ارتباط معنی‌داری وجود دارد اما بین سطح سرمی ویتامین </span></span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-size:9.0pt;">k₂</span></span></span></strong><strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:10.0pt;"> و گرفتگی عروق ارتباطی یافت نشد. </span></span></span></strong></div> <div style="text-align: justify;"><strong><u>Background</u></strong>: This study aimed to evaluate the relationship of serum levels of vitamin K₂ and osteocalcin with coronary artery plaques in people undergoing angiography.<br> <strong><u>Materials and Methods:</u></strong> This case-control study enrolled 138 people presenting to Bushehr Heart Center for routine examination. Demographic information of the participants was registered in a standard&nbsp;questionnaire. Before undergoing angiography, 10 ml blood was collected from all the participants and stored at &ndash; 80 ˚C until the analysis. After the angiography, those who were found to be normal entered the control group, and those with one or more arteries blocked were placed in the case group. Finally, serum levels of vitamin K₂ and osteocalcin were measured in all the samples using ELISA kits.<br> <strong><u>Results:</u></strong> Serum levels of osteocalcin in the case group were significantly higher than those of the control (P=0.019). There was no difference in K₂ levels between the two groups (P=0.84). Moreover, no relationship was found between the osteocalcin levels and the number of blocked arteries and the severity of&nbsp;atherosclerosis (P=0.95). By adjusting age and type 2 diabetes in both groups, a difference was observed in the concentration of osteaocalcin and coronary artery atherosclerosis (P=0.034).<br> <strong><u>Conclusion:</u></strong> Our results showed that a significant relationship exists between increased concentration of serum osteocalcin and coronary artery atherosclerosis. However, no such a relationship was observed&nbsp;between the serum levels of K₂ and atherosclerotic arteries.</div> استئوکلسین, ویتامین k2, گرفتگی عروق کرونر, آنژیوگرافی Osteocalcin, vitamin K2, atherosclerotic coronary arteries, angiography 353 361 http://ismj.bpums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-66&slc_lang=fa&sid=1 Zahra Elyaspour زهرا الیاس‌پور 5700319475328460010680 5700319475328460010680 No Department of Biochemistry, School of Medicine, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran گروه بیوشیمی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران Samad Akbarzadeh صمد اکبرزاده 5700319475328460010681 5700319475328460010681 No The Persian Gulf Tropical Medicine Research Center, The Persian Gulf Biomedical Sciences Research Institute, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran مرکز تحقیقات طب گرمسیری و عفونی خلیج‌فارس، پژوهشکده‌ علوم زیست پزشکی خلیج‌فارس، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران Darush Iranpour داریوش ایران‌پور 5700319475328460010682 5700319475328460010682 No Department of Cardiology, School of Medicine, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran گروه قلب، مرکز قلب بوشهر، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران Afshar Bargahei افشار بارگاهی 5700319475328460010683 5700319475328460010683 No Department of Biochemistry, School of Medicine, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran گروه بیوشیمی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران Nilofar Motemed نیلوفر معتمد 5700319475328460010684 5700319475328460010684 No Department of Community Medicine, School of Medicine, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران Najmeh Hajian نجمه حاجیان 5700319475328460010685 5700319475328460010685 No Department of Biochemistry, School of Medicine, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran گروه بیوشیمی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران Khadejeh Ghasemi خدیجه قاسمی 5700319475328460010686 5700319475328460010686 No Department of Cardiology, School of Medicine, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran گروه قلب، مرکز قلب بوشهر، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران Ali Movahed علی موحد amovahed58@gmail.com 5700319475328460010687 5700319475328460010687 Yes The Persian Gulf Tropical Medicine Research Center, The Persian Gulf Biomedical Sciences Research Institute, Bushehr University of Medical Sciences, Bushehr, Iran مرکز تحقیقات طب گرمسیری و عفونی خلیج‌فارس، پژوهشکده‌ علوم زیست پزشکی خلیج‌فارس، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران