:: دوره 18، شماره 2 - ( دو ماهنامه طب جنوب 1394 ) ::
جلد 18 شماره 2 صفحات 313-304 برگشت به فهرست نسخه ها
ارزیابی کلینیکی و پاراکلینیکی بیماران تحت درمان ارتودنسی ثابت
سمیرا بهمنی1، ناصر هرزندی2، نور امیرمظفری3، صادق پوراحمدی4، هادی درویش‌پور کاخکی5، سیامک یعقوبی6، ندا ساجدی‌نژاد7
1- گروه میکروب‌شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج ، samirabahmani29@yahoo.com
2- گروه میکروب‌شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج
3- گروه میکروب‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران
4- گروه پروتزهای دندانی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل
5- گروه ارتودنسی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران
6- گروه پریودنتولوژی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران
7- گروه پریودنتولوژی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان
چکیده:   (4052 مشاهده)

زمینه: پلاک‌های باکتریایی، مهم‌ترین عوامل اتیولوژیکی عفونت‌های لثه‌ای (پریودنتال) می‌باشند. ورود دستگاه ارتودنسی (براکت، بند و سیم) به حفره دهانی تجمع میکروارگانیسم‌ها و توسعه بیوفیلم‌ها را تسهیل نموده و بیماری‌های پریودنتال مهم‌ترین مشکلات پزشکان و این دسته از بیماران می‌باشند. شناخت عوامل اتیولوژیکی جهت انجام اقدامات پیشگیرانه و درمان این ضایعات، حائز اهمیت است و مطالعه حاضر با هدف ارزیابی کلینیکی و میکروبی عفونت‌های لثه‌ای بیماران تحت درمان ارتودنسی ثابت صورت گرفت. مواد و روش‌ها: با مراجعه به سه کلینیک دندانپزشکی استان البرز، 65 بیمار تحت درمان ارتودنسی ثابت انتخاب شدند و در ماه سوم و دوازدهم درمان پس از ارزیابی پارامترهای کلینیکی شامل شاخص لثه‌ای، خونریزی لثه و عمق پاکت، نمونه‌گیری میکروبی از پلاک‌های زیر لثه‌ای بیماران صورت پذیرفت. استخراج DNA نمونه‌ها با استفاده از کیت انجام و شناسایی همزمان Aggrigatibacter actinomycetemcomitans و Porphyromans gingivalis توسط تکنیک Multiplex PCR بر اساس ژن S rRNA16 صورت گرفت. یافته‌ها: بررسی‌های مولکولی عدم حضور Aggrigatibacter actinomycetemcomitans را نشان داد و تغییرات گذرای فراوانی Porphyromans gingivalis در نمونه پلاک‌های زیرلثه‌ای بیماران را تائید نمود (در ماه سوم درمان) 41/0±1/20 درصد و (در ماه 12 درمان) 16/0±7/2 درصد، (02/0=P)، همچنین ارزیابی‌های کلینیکی بروز تظاهرات ژنژیویت با درجه متوسط و ثبات این ضایعه التهابی را تا انتهای درمان در این بیماران ثابت کرد. نتیجه‌گیری: پژوهش حاضر عدم تأثیر Porphyromans gingivalis و Aggrigatibacter actinomycetemcomitans را در افزایش ژنژیویت مزمن در بیماران تحت درمان ارتودنسی ثابت، اثبات نمود و نشان داد این درمان طولانی مدت بیماران را مستعد پریودنتیت نمی‌نماید.

واژه‌های کلیدی: مالتیپلکس پی‌سی‌آر، اگریگیتی باکتر اکتینومایستم کومیتانس، پورفیرومنس جینجیوالیس، ژنژیویت، دستگاه ارتودنسی
متن کامل [PDF 582 kb]   (1780 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: 1392/5/22 | پذیرش: 1392/9/30 | انتشار: 1394/2/13


XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 18، شماره 2 - ( دو ماهنامه طب جنوب 1394 ) برگشت به فهرست نسخه ها