دوره 28، شماره 6 - ( دوماهنامه طب جنوب 1405 )
جلد 28 شماره 6 صفحات 939-926 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
VatanKhah Tarbehbar M, Kazemijahromi M, Zarei T Z, Mohammadi M, Mabani M, Zare S et al . Changes in Thyroid Function Tests in Head Trauma Patients Admitted to the Intensive Care Unit: A Cross-Sectional Study. Iran South Med J 2026; 28 (6) :926-939
URL: http://ismj.bpums.ac.ir/article-1-2470-fa.html
URL: http://ismj.bpums.ac.ir/article-1-2470-fa.html
وطنخواه تربهبر مجید، کاظمیجهرمی میترا، زارعی طیبه، محمدی میلاد، مبانی مریم، زارع شهرام و همکاران.. بررسی تغییرات تستهای عملکردی تیرویید در بیماران ترومایی بستری در بخش مراقبتهای ویژه: یک مطالعه مقطعی. مجله طب جنوب. 1405; 28 (6) :926-939
مجید وطنخواه تربهبر1 
، میترا کاظمیجهرمی1 ، طیبه زارعی1 ، میلاد محمدی1 ، مریم مبانی1 ، شهرام زارع1 ، مهرداد ملک شعار*2
، میترا کاظمیجهرمی1 ، طیبه زارعی1 ، میلاد محمدی1 ، مریم مبانی1 ، شهرام زارع1 ، مهرداد ملک شعار*2
1- مرکز تحقیقات بیهوشی، مراقبتهای ویژه و کنترل درد، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران
2- مرکز تحقیقات بیهوشی، مراقبتهای ویژه و کنترل درد، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران ،mehrdad.malek@hums.ac.ir
2- مرکز تحقیقات بیهوشی، مراقبتهای ویژه و کنترل درد، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران ،
چکیده: (36 مشاهده)
زمینه: آسیب مغزی تروماتیک یکی از علل شایع مورتالیتی و ناتوانی در بیماران بخش مراقبتهای ویژه است. این بیماران دچار تغییرات پیچیده نورواندوکرین میشوند که محور هیپوتالاموس- هیپوفیز-تیرویید را تحت تأثیر قرار میدهد. هدف این مطالعه بررسی تغییرات تستهای عملکردی تیرویید در بیماران ترومایی بستری در بخش مراقبتهای ویژه بیمارستان شهید محمدی بندرعباس بود.
مواد و روشها: این پژوهش توصیفی- تحلیلی مقطعی از اسفند 1403 تا شهریور 1404 بر روی 100 بیمار مبتلا به ترومای ناحیه سر بستری در بخش مراقبتهای ویژه انجام شد. دادههای دموگرافیک، نمره GCS، وضعیت تهویه مکانیکی، طول مدت بستری و پیامد نهایی ثبت گردید. نمونههای خونی در 24 تا 48 ساعت اول بستری برای اندازهگیری TSH، T3 و T4 بهروش Chemiluminescence Immunoassay جمعآوری شد. تحلیل دادهها با نرمافزار SPSS ویرایش 26 و آزمونهای t مستقل، Mann–Whitney، χ² و رگرسیون لجستیک انجام گرفت.
یافتهها: میانه سطح T3 در کل بیماران ۰٫۳۷ نانوگرم بر میلیلیتر (۰٫79–۰٫30IQR:) و کمتر از محدوده طبیعی بود. بیماران فوت شده در مقایسه با بیماران ترخیص شده دارای مقادیر بهطور معناداری پایینتری از T3 ۰٫۲۲ در برابر ۰٫۴۰ نانوگرم بر میلیلیتر؛ ۰٫۰۰۱ p=و T4 ۳٫۹۰ در برابر ۵٫۱۰ میکروگرم بر دسیلیتر؛ ۰٫۰۰۲ p=بودند، در حالی که تفاوت معناداری در سطح TSH مشاهده نشد (۰٫۲۱۰ .(p=کاهش T3 با نمرات پایینتر GCS، افزایش مدت بستری در بخش مراقبتهای ویژه و نیاز بیشتر به تهویه مکانیکی ارتباط معنادار داشت (0/05<p). تحلیل ROC نشان داد T4 با AUC برابر ۰٫۷۳۸ بهترین توان افتراق مرگ ومیر را دارد و در تحلیل رگرسیون لجستیک، تنها T4 بهعنوان پیشبینی کننده مستقل مرگ ومیر شناسایی شد (OR برابر ۰٫۵۹ و ۰٫۰۰۹p=).
نتیجهگیری: کاهش هورمونهای تیروییدی، بهویژه T3 و T4، با شدت آسیب، طول مدت بستری و پیامد نهایی در بیماران ترومای ناحیه سر مرتبط است. ارزیابی زودهنگام پروفایل تیروییدی میتواند در تخمین شدت بیماری و برنامهریزی درمانی مفید باشد. انجام مطالعات طولی با نمونهگیری سریالی توصیه میشود.
مواد و روشها: این پژوهش توصیفی- تحلیلی مقطعی از اسفند 1403 تا شهریور 1404 بر روی 100 بیمار مبتلا به ترومای ناحیه سر بستری در بخش مراقبتهای ویژه انجام شد. دادههای دموگرافیک، نمره GCS، وضعیت تهویه مکانیکی، طول مدت بستری و پیامد نهایی ثبت گردید. نمونههای خونی در 24 تا 48 ساعت اول بستری برای اندازهگیری TSH، T3 و T4 بهروش Chemiluminescence Immunoassay جمعآوری شد. تحلیل دادهها با نرمافزار SPSS ویرایش 26 و آزمونهای t مستقل، Mann–Whitney، χ² و رگرسیون لجستیک انجام گرفت.
یافتهها: میانه سطح T3 در کل بیماران ۰٫۳۷ نانوگرم بر میلیلیتر (۰٫79–۰٫30IQR:) و کمتر از محدوده طبیعی بود. بیماران فوت شده در مقایسه با بیماران ترخیص شده دارای مقادیر بهطور معناداری پایینتری از T3 ۰٫۲۲ در برابر ۰٫۴۰ نانوگرم بر میلیلیتر؛ ۰٫۰۰۱ p=و T4 ۳٫۹۰ در برابر ۵٫۱۰ میکروگرم بر دسیلیتر؛ ۰٫۰۰۲ p=بودند، در حالی که تفاوت معناداری در سطح TSH مشاهده نشد (۰٫۲۱۰ .(p=کاهش T3 با نمرات پایینتر GCS، افزایش مدت بستری در بخش مراقبتهای ویژه و نیاز بیشتر به تهویه مکانیکی ارتباط معنادار داشت (0/05<p). تحلیل ROC نشان داد T4 با AUC برابر ۰٫۷۳۸ بهترین توان افتراق مرگ ومیر را دارد و در تحلیل رگرسیون لجستیک، تنها T4 بهعنوان پیشبینی کننده مستقل مرگ ومیر شناسایی شد (OR برابر ۰٫۵۹ و ۰٫۰۰۹p=).
نتیجهگیری: کاهش هورمونهای تیروییدی، بهویژه T3 و T4، با شدت آسیب، طول مدت بستری و پیامد نهایی در بیماران ترومای ناحیه سر مرتبط است. ارزیابی زودهنگام پروفایل تیروییدی میتواند در تخمین شدت بیماری و برنامهریزی درمانی مفید باشد. انجام مطالعات طولی با نمونهگیری سریالی توصیه میشود.
واژههای کلیدی: آسیبهای مغزی تروماتیک، بخش مراقبتهای ویژه، سیستم هیپوتالاموس-هیپوفیز، سیستم هیپوفیز- تیروئید
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
