دوره 29، شماره 5 - ( دوماهنامه طب جنوب 1405 )
جلد 29 شماره 5 صفحات 362-352 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Taghavi Shirazi M, Madani F R, Badiee N, Mahroozade S. Healthcare Staff's Knowledge and Attitudes toward Persian and Complementary Medi-cine: A Policy Brief. Iran South Med J 2026; 29 (5) :352-362
URL: http://ismj.bpums.ac.ir/article-1-2676-fa.html
URL: http://ismj.bpums.ac.ir/article-1-2676-fa.html
تقوی شیرازی مریم، مدنی فاطمه رضوان، بدیعی نسیم، ماهروزاده سمیه. بررسی دانش و نگرش کارکنان نظام سلامت نسبت به طب ایرانی و مکمل : یک خلاصه سیاستی. مجله طب جنوب. 1405; 29 (5) :352-362
مریم تقوی شیرازی*1 
، فاطمه رضوان مدنی2 ، نسیم بدیعی3 ، سمیه ماهروزاده4
، فاطمه رضوان مدنی2 ، نسیم بدیعی3 ، سمیه ماهروزاده4
1- مؤسسه مطالعات تاریخ پزشکی، طب ایرانی و مکمل، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
گروه طب سنتی، دانشکده طب سنتی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ،Taghavish.m@iums.ac.ir
2- معاونت دانشجویی و فرهنگی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
3- گروه مدیریت، اقتصاد و سیاست سلامت، دانشکده بهداشت عمومی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
4- مؤسسه مطالعات تاریخ پزشکی، طب ایرانی و مکمل، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
گروه طب سنتی، دانشکده طب سنتی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
گروه طب سنتی، دانشکده طب سنتی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ،
2- معاونت دانشجویی و فرهنگی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
3- گروه مدیریت، اقتصاد و سیاست سلامت، دانشکده بهداشت عمومی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
4- مؤسسه مطالعات تاریخ پزشکی، طب ایرانی و مکمل، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
گروه طب سنتی، دانشکده طب سنتی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
چکیده: (30 مشاهده)
زمینه: سازمان جهانی بهداشت، ادغام طب سنتی و مکمل را در نظام‌های سلامت توصیه کرده است. در ایران طب ایرانی با پیشینه تاریخی و جایگاه فرهنگی برجسته، در سیاست‌های ملی برای ارتقای کیفیت خدمات سلامت مورد توجه قرار گرفته است. کارکنان نظام سلامت به‌عنوان منابع اصلی ارائه خدمات و انتقال اطلاعات به جامعه، نقش کلیدی در تحقق این اهداف دارند؛ بااین‌حال، شکاف در دانش و نگرش آنان می‌تواند مانع ادغام مؤثر طب ایرانی شود.
مواد و روش‌ها: این تحلیل بر اساس مطالعه مقطعی سال ۱۴۰۳ با مشارکت ۴۳۲ نفر از کارکنان بهداشت و درمان و با استفاده از پرسش‌نامه‌های معتبر برای سنجش دانش، نگرش و تجربه استفاده از طب ایرانی و مکمل انجام شد. داده‌ها با روش‌های آماری تحلیل شد تا نتایج قابل‌استفاده برای سیاست‌گذاری استخراج شود.
یافته‌ها: در این مطالعه مشخص شد که دانش کلی نسبت به طب ایرانی پایین و نگرش در سطح متوسط تا ضعیف است. بخش زیادی از کارکنان با اصول سلامت این دانش طبی آشنایی محدود دارند. اکثریت آن‌ها به شرکت در دوره‌های آموزشی کوتاه‌مدت تمایل نشان دادند که نشان‌دهنده نیاز واقعی به آموزش رسمی و هدفمند است.
نتیجه‌گیری: شکاف در دانش و نگرش کارکنان نظام سلامت نسبت به طب ایرانی و مکمل، همراه با اتکای قابل‌توجه به منابع اطلاعاتی غیررسمی، می‌تواند ظرفیت نیروی انسانی برای ادغام مؤثر و ایمن این حوزه در نظام سلامت ایران را محدود کند. در عین حال، تمایل بالای کارکنان به آموزش، ظرفیت مناسبی برای تقویت آمادگی نیروی انسانی و حمایت از ادغام فراهم می‌کند.
توصیه سیاستی: آموزش‌های استاندارد، هدفمند و مبتنی بر شواهد برای کارکنان، همراه با دسترسی به منابع رسمی و معتبر، به‌عنوان اولویت نخست پیشنهاد می‌شود. در ادامه، تعریف نقش‌ها و مسیرهای ارجاع، تدوین راهنماهای بالینی و استقرار نظام پایش می‌تواند از ادغام ایمن و پایدار طب ایرانی در نظام سلامت حمایت کند.
مواد و روش‌ها: این تحلیل بر اساس مطالعه مقطعی سال ۱۴۰۳ با مشارکت ۴۳۲ نفر از کارکنان بهداشت و درمان و با استفاده از پرسش‌نامه‌های معتبر برای سنجش دانش، نگرش و تجربه استفاده از طب ایرانی و مکمل انجام شد. داده‌ها با روش‌های آماری تحلیل شد تا نتایج قابل‌استفاده برای سیاست‌گذاری استخراج شود.
یافته‌ها: در این مطالعه مشخص شد که دانش کلی نسبت به طب ایرانی پایین و نگرش در سطح متوسط تا ضعیف است. بخش زیادی از کارکنان با اصول سلامت این دانش طبی آشنایی محدود دارند. اکثریت آن‌ها به شرکت در دوره‌های آموزشی کوتاه‌مدت تمایل نشان دادند که نشان‌دهنده نیاز واقعی به آموزش رسمی و هدفمند است.
نتیجه‌گیری: شکاف در دانش و نگرش کارکنان نظام سلامت نسبت به طب ایرانی و مکمل، همراه با اتکای قابل‌توجه به منابع اطلاعاتی غیررسمی، می‌تواند ظرفیت نیروی انسانی برای ادغام مؤثر و ایمن این حوزه در نظام سلامت ایران را محدود کند. در عین حال، تمایل بالای کارکنان به آموزش، ظرفیت مناسبی برای تقویت آمادگی نیروی انسانی و حمایت از ادغام فراهم می‌کند.
توصیه سیاستی: آموزش‌های استاندارد، هدفمند و مبتنی بر شواهد برای کارکنان، همراه با دسترسی به منابع رسمی و معتبر، به‌عنوان اولویت نخست پیشنهاد می‌شود. در ادامه، تعریف نقش‌ها و مسیرهای ارجاع، تدوین راهنماهای بالینی و استقرار نظام پایش می‌تواند از ادغام ایمن و پایدار طب ایرانی در نظام سلامت حمایت کند.
پژوهشی: خلاصه سیاستی |
موضوع مقاله:
خلاصه سیاستی
دریافت: 1404/10/14 | پذیرش: 1405/6/21 | انتشار: 1405/7/29
دریافت: 1404/10/14 | پذیرش: 1405/6/21 | انتشار: 1405/7/29
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
