دوره 19، شماره 2 - ( دوماهنامه طب جنوب 1395 )                   جلد 19 شماره 2 صفحات 243-234 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

kordi M, Maleki F, Ravasi A, Satarifard S. Effect of eight weeks high-fat diet with endurance training on plasma levels of Amylin in male Wistar rats. Iran South Med J 2016; 19 (2) :234-243
URL: http://ismj.bpums.ac.ir/article-1-787-fa.html
کردی محمدرضا، ملکی فرزانه، رواسی علی‌اصغر، ستاری‌فرد صادق. تأثیر هشت هفته رژیم غذایی پرچرب همراه با تمرین استقامتی بر سطوح پلاسمایی آمیلین رت‌های نر نژاد ویستار. مجله طب جنوب. 1395; 19 (2) :234-243

URL: http://ismj.bpums.ac.ir/article-1-787-fa.html


1- گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت‌بدنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2- گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت‌بدنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران ، satarifard@ut.ac.ir
چکیده:   (6118 مشاهده)

زمینه: آمیلین هورمونی پلی­پپتیدی است که با کاهش اشتها از افزایش وزن و چاقی جلوگیری می­کند. بنابراین، هدف مطالعه­ی حاضر تأثیر هشت هفته رژیم غذایی پرچرب همراه با تمرین استقامتی بر وزن و سطوح پلاسمایی آمیلین رت­های نر ویستار بود.

مواد و روش‌ها: در این مطالعه­ی تجربی، 24 سر رت نر جوان نژاد ویستار، با دامنه سنی 50 تا 60 روز و میانگین وزنی 10±160 گرم به سه گروه هشت تایی شامل گروه کنترل (C)، گروه رژیم پرچرب (HFD) و گروه تمرین استقامتی و رژیم پرچرب (ET+HFD) تقسیم شدند. رت­های گروه (ET+HFD) به مدت هشت هفته، پنج روز در هفته، هر جلسه 63-20 دقیقه با سرعت 30-15 متر در دقیقه روی تردمیل بدون شیب دویدند و از رژیم پرچرب استفاده کردند. گروه کنترل (C) برای خونگیری اولیه و گروه رژیم پرچرب (HFD) تمرین نکردند. رژیم غذایی پرچرب در دسترس دو گروه کنترل و تمرین شامل 60 درصد چربی، 24 درصد کربوهیدارت و 16 درصد پروتئین بود. خون­گیری24 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین با دوازده ساعت ناشتایی انجام شد. مقادیر آمیلین به کمک کیت الایزا Cusabio Biotech اندازه­گیری شد. داده­های جمع­آوری شده با استفاده از آزمون آماری ANOVA و تعقیبی توکی تجزیه و تحلیل شدند (05/0>P).

یافته‌ها: مقادیر آمیلین گروه تمرین (ET+HFD) و رژیم (HFD) نسبت به گروه پایه تفاوت معناداری نداشتند(25/0=p و 867/0=p). کاهش غلظت آمیلین گروه تمرین نسبت به گروه رژیم (بدون تمرین) معنادار نبود (543/0=p). وزن رت­های گروه رژیم و تمرین در حد معناداری زیادتر از گروه پایه بود (0001/0>p). تفاوت معناداری بین وزن رت­های گروه تمرین و رژیم مشاهده نشد (795/0=p).

نتیجه‌گیری: به­نظر می­رسد، هشت هفته رژیم غذایی پرچرب با و بدون تمرین ورزشی استقامتی نمی­تواند موجب تغییر معنادار مقادیر آمیلین پلاسمای رت­ها شود. با این حال، رژیم غذایی پرچرب موجب افزایش وزن رت­ها شد و هشت هفته تمرین استقامتی قادر به کاهش وزن رت­های تغذیه شونده با رژیم غذایی پرچرب نبود. 

متن کامل [PDF 523 kb]   (2712 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: اختلالات سیستمیک- متابولیکی
دریافت: 1392/10/3 | پذیرش: 1394/2/2 | انتشار: 1395/2/28

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله طب جنوب می‌باشد.

طراحی و برنامه نویسی: یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Iranian South Medical Journal

Designed & Developed by: Yektaweb