دوره 29، شماره 5 - ( دوماهنامه طب جنوب 1405 )                   جلد 29 شماره 5 صفحات 284-271 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Bakhtiari M, Pazhouhi M, Estehghari M H, Jalili C. The Role of Hydroalcoholic Extract of Onopordon leptolepis in Inhibiting Key Diabetes-Related Enzymes and Improving Pancreatic Beta-Cell Function. Iran South Med J 2026; 29 (5) :271-284
URL: http://ismj.bpums.ac.ir/article-1-2672-fa.html
بختیاری میترا، پژوهی مونا، استحقاری محمد حسین، جلیلی سیروس. نقش عصاره هیدروالکلی خارپنبه (Onopordon leptolepis) در مهار آنزیم‌های کلیدی دیابت و بهبود عملکرد سلول‌های بتای پانکراس. مجله طب جنوب. 1405; 29 (5) :271-284

URL: http://ismj.bpums.ac.ir/article-1-2672-fa.html


1- گروه علوم تشریح، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
2- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
3- مرکز تحقیقات زیست‌شناسی پزشکی، پژوهشکده فناوری سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران ، cjalili@kums.ac.com
چکیده:   (14 مشاهده)
زمینه: مهار آنزیم‌های گوارشی مرتبط با هضم کربوهیدرات‌ها و بهبود عملکرد سلول‌های β از اهداف مهم در توسعه داروهای ضد دیابتی است. گیاه Onopordon leptolepis (خارپنبه) به دلیل داشتن ترکیبات فنلی و فلاونوئیدی، از پتانسیل بالای درمانی برخوردار است. هدف این مطالعه بررسی اثرات مهاری عصاره هیدروالکلی خارپنبه بر آنزیم‌های α_آمیلاز، α_گلوکوزیداز و پروتئین تیروزین فسفاتاز ۱B (PTP۱B)و نیز اثر آن بر زنده‌مانی، ترشح انسولین و بیان ژن‌های مرتبط با عملکرد سلول‌های β بود.
مواد و روش‌ها: عصاره هیدروالکلی گیاه تهیه و فعالیت آنتی‌اکسیدانی آن سنجیده شد. اثر عصاره بر فعالیت آنزیم‌های α-آمیلاز، α-گلوکوزیداز و PTP۱B ارزیابی گردید. رده سلولی RIN-۵F در شرایط استاندارد کشت داده شد و اثر عصاره بر زنده‌مانی سلول‌ها، ترشح انسولین و بیان ژن‌های INS I، INS II، IRS-I، IRS-II و IRS-III بررسی شد.
یافته‌ها: عصاره خارپنبه فعالیت رادیکال‌های آزاد را به‌صورت وابسته به غلظت کاهش داد (۰/۰۵P≤). مهار قابل توجهی در فعالیت آنزیم‌های α-آمیلاز، α-گلوکوزیداز و PTP۱B مشاهده شد (۰/۰۵P≤). عصاره در غلظت‌های ۲۵ و ۵۰ میکروگرم/ میلی‌لیتر موجب افزایش ترشح انسولین شد (۰/۰۵P≤). همچنین بیان ژن‌های INS I، INS II، IRS-I، IRS-II و IRS-III در پاسخ به عصاره به‌طور معنی‌داری بعد از تیمار افزایش یافت (۵/۰۵P≤).
نتیجه‌گیری: عصاره هیدروالکلی خارپنبه از طریق مهار آنزیم‌های کلیدی تنظیم‌کننده گلوکز، کاهش رادیکال‌های آزاد و تقویت عملکرد و بیان ژن‌های مرتبط با سلول‌های β، اثرات ضد دیابتی معنی‌داری نشان می‌دهد.
متن کامل [PDF 594 kb]   (4 دریافت)    
پژوهشی: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: 1404/9/8 | پذیرش: 1405/6/14 | انتشار: 1405/7/29

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله طب جنوب می‌باشد.

طراحی و برنامه نویسی: یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Iranian South Medical Journal

Designed & Developed by: Yektaweb